VAN DEN ZY-WoRM. 195 
» Ven als dan by de andere Wormen zetten 
» Moge, 
» De Zy-Wormen, vervolgt de Vader. Vá« 
_Niere, door het lang vaften der vervelling 
» uitgeput, werpen zich greetig op de bladen, 
» die men hun aanbiedt, en doen, terwyl zy 
» die eeten , de tafeltjes een verward maar 
» zacht gedruifch van zich geeven , een ge- 
»-druifch gelyk aan den Herflt- of Lente-tegen , 
» die zagtelyk op een dak nedervalt, S 
s Zodra de Wormen verzadigd. zyn , vers 
„ veelt Kun het leven; zy maaken zich gereed 
‚om hun graf te vervaardigen , zy fchikken 
» Zich om uit hun mond de dierbaare’draaden 
» te trekken, welke hen welhaaft voor ons 
‚ gezicht verbergen. moeten... Het is 
„ alsdan , jonge Dochters, dat gy geloften 
», moogt doen, en wenfchen , dat de Hemel 
„, geduurende eenige dagen door geene wolken 
„ betrekke, dat ’er geen Donder of Wind ge- 
„ hoord worde, geen Onweder den Dampkring 
» beroere. Indiener ongelukkig een dier ge. 
» weldige Tempeeften voorvalt, die de Fon. 
3 damenten der aarde fchokken, zo laat de 
» Woim, bevreesd en verflagen, zich van 
ss om- hooguit zyhe heide nedervallen, ver. — 
„bergt zich onder de. bladen, en fterft daar 
5, door eene laffe vrees voor den dood; eene 
vrees, die zekerlyk dwaas is, maat welke 
N 2 „> MEH 
