De LicHrTEnDE WorM. 251 
s rondom het wyfje koomt vliegen, en door 
„‚ dit middel vangt men dezelve. Het licht, 
„ ’t welk de wyfjes verfpreiden, is dikwils zo 
» levendig, dat men het voor een kooltje vuur 
» zou neemen. De Stoffe, waar doot het 
„ voortgebragt wordt, fchynt een wezenlyke 
„ Phofphorus te zyn, gelyk aan de lichtende 
» Stoffe, welke zekere vifchen en de Wore 
„ men, die in fommige Schelpen huisveften, 
„ van zich geeven. Hoe meer het Infeêt in 
„ beweeging is, hoe meer de luifter en glans 
„ van deze Phofphorus fchittert, hoe levendie 
„‚ ger en helderer zy is; en als zy begint te 
„ verminderen, behoeft men het Infeêt flechts 
„ te fchudden, te tergen, en te doen loopen, 
„y aanftonds vermeerdert het licht, en hervat 
zyn eerften gloed. À 
„ Het hoofd van het Mannetje is net van nadere Be- 
î fchryving- 
het zelfde maakzel als van het wyfje en 
eveneens bedekt door de plaat van het borft- 
„ ftuk, alleen fchynt het wat grooter, dan dat 
„ van het wyfje; Het is zwart, gelyk ook de 
„ Sprieten; De Buik van dit Mannetje minder 
„dik en lang, dan die der wyfjes, heeft de 
„ plooyen of vouwen aan de zyden minder 
„ duidelyk, maar het grootfte verfchil, ’t welk 
men tuffchen de beide Sexen vindt „is, dat het 
| „ Mannetje bedekt is met bruine , Segryne 
\____„ kokertjes van twee linies lang, en opwaards 
P 4 7 7 VE 
