
HOOFDSTUK VIII. en AANTEEKENING. 
agt, ngkâne sorning witâna, munggwi [ning pasabhan, mamûjâ ta sang wiku 
pakara ring dikwidik, mangglar bhûtabali, mwang yajnâ ring dewatdâ, ri hu- 
ning mamûjd mandiri ta sang makudur mwang samgêët ryyayyam tyus, huwus 
tarasanggha *), makalambi sangke harëp, amukamukan bandhana, mandëlan 
la °), hinarëpakning mangheyakurug ânak thâni ngkâne sorning turumbukan, 
ka (12a) s tekang makurug manguyutuyut, mantëk guluning hayam maman- 
jambat ri sang minangmang ring dangu, makaprayojana ri kapratisubaddhanikanang 
a ri kudadu, tan hananing amungkilmu(ngki)lângruddhamarawagamariksirn- 
bna mne hlém, tka ri dlâhani dlâha, nihan lingnya enz, d. i.: „Zij moeten niet 
ten te waken voor het afgekomen genadebliĳjk van Z.M. den koning, beves- 
rende den vrijdom van het gebied van Kudadu. Bij die gelegenheid boden de 
n van Kudadu Z.M. den koning als Pasëk pagëh (men zou thans bukti 
ggen), 10 suwarna’s en een den koning passend kleed aan; aan de rakryan 
ir (bind haji staat er) 8 swwarna’s; aan Qrî Jayanagara, zijn (of haar) kinapatan, 
uwarna’s; en aan de 3 mantri’s, enz. 
Het trekt hier reeds dadelijk de aandacht, dat bijeen en in de allereerste 
hlaats genoemd worden de vorst, Körtarâjasa, diens bind haji en een zekere 
yanagara, dien men onwillekeurig met hen beiden in verband brengt, en in 
en men, na kennis genomen te hebben van hetgeen -de Pararaton vertelt, 
ook direct den daar genoemden Jayanagara, d.i. Kala gëmêët, den zoon van 
ttarâjasa, en Kèrtarâjasa’s bind haji, terugvindt. 
__ In hoeverre dit mogelijk, is, en of dat werkelijk zoo is, daarvoor geve 
patan den sleutel. 
_ Zooals men reeds weet, is de oorkonde, waaraan ook dit laatste citaat ontleend 
‚ uit 1216 Caka—=1294 A.D, en wel uitgereikt op den 1len September 
| dat jaar. Voorts is het boven gebleken, dat Dara pötak eerst in Juni 1293 
D Java kan zijn gebracht, en eerst daarna door Raden Wijaya gehuwd. Lang had 
| huwelijk dus nog niet geduurd, en het zou dus niets vreemds zijn, zoo hier 
plaatse gesproken werd van haar eerste kind, en wel juist van dat, waar- 
ook de Pararaton gewaagt. Kinapatan nu doet zich duidelijk voor als een 
ding van kapat; kapat is de „vierde”, en als zoodanig zelfs voornamelijk 
vierde maand van het jaar; kinapatan iets of iemand, waarvoor of voor wien 
ierde maand reeds verloopen is, of nog loopt, òf, als men er een technischen 
in zien wil, bijv. iemand voor wien het offer van de vierde maand reeds 
richt is®). Zonder twijfel zullen velen hier dadelijk denken aan het bekende 
1) Er staat motaratasanga. 
2) Er staat pâna. 
3) Volgens Poerbatjaraka beteekent kinapatan de vier gezamenlijke voogden van 
yanagara (lett. „bevierd”); verg. panadkawan van sakawan (= vier). 
hiel Kd 

