HOOFDSTUK VII. wo EE AANTEEKENING. 
wordt gebracht, doch het is geenszins zeker, dat dit het juiste is. Men zou hier vo 
het bijzondere feit staan, dat een kind reeds voor zijn geboorte, en dat vrij 
a 
daarvoor, al een naam zou hebben ontvangen, en beschouwd zou zijn als @ 
belangrijk persoon, en het is daarom waarschijnlijker om vooralsnog er iets andes 
in een zelfden trant, in te zien, en wel dat het jongetje reeds vier maanden © 
was, en, toen reeds beschouwd als toekomstige troonsopvolger, en dan ook « 
die reden, deelde in de eerbewijzen den vorst en zijne familie, en den ve d 
genoemden hoogen ambtenaren bij die plechtigheid bewezen. Doch middelerv 
kwam dan toeh aan het licht, dat werkelijk omstreeks den tijd, dien de Pararatd 
daarvoor aangeeft, Raden Wijaya, toenmaals reeds Körtaräjasa, uit een bin? ha 
een zoon geboren was, die, en daarop: komt het hier wel aan, ook den naam ve 
Jayanagara heeft gedragen. r 
Wat het tweede betreft zij de lezer katie aan wat er in Bantén hee 
plaats gehad, omstreeks den tijd dat de Hollanders voor het eerst deze geweste 
bezochten. Het voorbeeld, hier aan te halen, is dubbel merkwaardig, omdat in h 
genoemde rijk, onmiddellijk achter elkander, twee kinderen aan de regeering 
gekomen, het eene volgens het verhaal op negenjarigen leeftijd, en het ande 
als een pasgeboren zuigeling. 
Hieronder volgt in ’tkort wat men over de kroning dier beide bedoeld 
Bantënsche vorsten aantreft in de (grootere) sajarah of babad Bantën '). EJ 
Als Molana Yusup gestorven is, volgt hem Molana Muhamad op. Ds 
brengt in niets wat door zijn vader ingesteld was, verandering. Hij bevorder 
geloof (den slam) zeer, door boeken te laten afschrijven, en deze tot wakap ij 
maken, en gaat in de leer bij Pangeran Kasunyatan, waarbij hij zijn rang 
vorst geheel op zij zet, zoodat dit te Surasowan spreekwoordelijk wordt. Onde 
tusschen bloeit het rijk Bantèn zeer. D Bi 
(XXIII) Nu vraagt Sandisastra aan Sandirasmi ?) of de molana (Muhams | 
in EE 
in Tijdschr. Bat. Gen. XXXVII (1894). Deze babad is een hoogst merkwaardig boek. Be 
de bijzonderheden, waarop ik t. a. p. réeds wees, zij hier nog even aangestipt, dat men 
genealogie der vorsten van Mataram, en de opkomst van dat rijk, met eenige eigenaa 
afwijkingen, in beschreven vindt op een zelfde wijze als in de Babad tanah Djawi. Daar 
boek naar alle waarschijnlijkheid in 4662/63 A.D. geschreven werd, leert men er dus 00 
uit, dat dat gedeelte van die laatste babad toenmaals reeds een vasten vorm had aangeno 
iets wat met het oog op de vraag in welken tijd het eerste gedeelte van de Babad 
Jawi zijn beslag gekregen heeft, van zeer veel gewicht is. Zoo is ook de beschrijving 
het gezantschap naar Mekka, dat voor Bantén den eersten sultanstitel haalt, zeer le 
waardig, al ware het alleen om de naiveteit, waarmede het verhaal wordt gedaan. De c 
hier ter aanduiding van de zangen gebruikt, gelden niet voor alle exemplaren, omd 
verdeeling in ’t begin van het boek niet in alle exemplaren dezelfde is. — Deze babad 
sedert het onderwerp gevormd eener „Critische beschouwing van de sadjarah Bantën”, do 
Dr. H. Djajadiningrat (1913). De passage in kwestie wordt besproken op bl. 36—43. Alk 
van de belangrijke afwijkingen wordt hieronder melding gemaakt, ak | 
2) Bite heet in het boek gewoonlijk Sandimaya, en vertelt, als ’t ware if 
korte schetsen, aan Sandisastra de geschiedenis van Bantén. 


