
HOOFDSTUK VIII. — 133 — AANTEEKENING. 
pn werkelijk indertijd zelf naar Palembang ten strijde was getogen. Deze belooft 
ikan Sandisastra het thuis in de primbon na te zien, daar hij zich niet alles even 
oed herinnert, en ’tdan voor te lezen. Hiermede begint hij in den volgenden 
ang (XXIV), de geschiedenis echter weer iets hooger ophalende '). 
_— Toen Yusup, zoo verhaalt hij, — er wordt slechts gesproken van molana 
li, — op sterven lag, voerde de mangkubumi het opperbewind, en nu hoorde 
Bangeran Japara (een jongere broeder van Yusup, die zich te Japara bevond) van 
andelslieden, dat zijn oudere broeder (de vorst van Bantën) zwaar ziek was. Hij 
daarom met een groot gewapend gevolg naar Bantön, waar men hem in 
ébangan 2) een verblijf aanwijst. Spoedig daarop sterft Yusup, zoodat Muhamad, 
p pangeran ratu (de toekomstige troonopvolger), als een klein kind door zijn 
er wordt achtergelaten. Diens voogden waren de kali van Surasaji (— Surasowan), 
apati Pontang, dipati Jayanagara, Wadyaji en Wijamanggala; men handelt 
enstemmig en alles gaat goed, daar men naar den patih mangkupraja (den 
ngkubumi) luistert. Nu stelt echter deze voor pangeran Japara tot ratu aan te 
en, doch als dit gan den Kali ter oore komt, informeert deze daarnaar, en 
blijkt hem, dat het zoo is. Dadelijk schrijft hij den mangkubumi zóó, dat 
eze begrijpen moet, dat hij er van weet, en tevens denken moet dat ook hij 
eeft). Nu zendt de mangkubumi aan pangeran Japara een olifant, opdat 
zieh dadelijk tot koning zal laten uitroepen. Maar buiten verschenen met 
ang Laksamana®) en den mangkubumi, en reeds tot voor de Darparagi ®) 
men, die aan de overzijde van een rivier lag, laat de mangkubumi hem 
p een-oogenblik achter, om (tegen zijne verwachting °) ) den kali, met den kleinen 
uhamad op zijn schoot gezeten, daar reeds te vinden, in gezelschap van de vier 
1) Dr. H. Djajadiningrat 1.l. bl. 37 geeft een afwijkende inhoudsopgave: Sandisastra 
À za telkens, waarom. de bebe inder aje zelf naar in ese ten str gde was gen ble: 
feschrift voor te lezen. Sandimaya doet het, omringd door zijne verwanten, Sommigen kijken 
jee in, anderen luisteren slechts toe. 
2) Naar Rouffaer opmerkt, is het beter van de Pagëbangan te spreken, de dalëm van 
geran Gëébang in Oud-Bantén, die nog in 1596 aanwezig was, zie den rugkant van Plaat 
in de heruitgave van Lodewycksz’ Eerste Boeck (1915), bl. 104. 
3) Dr. H. Djajadiningrat (bl. 38) vat deze passage aldus op: Toen de kali dat ver- 
omen had, liet hij zijn vier medevoogden bij zich komen. Nadat hij zich van hun trouw 
ps hun jeugdigen beer had overtuigd, schreef hij aan den mangkubumi een brief, waarin 
de hoop uitsprak, dat deze zijn heer trouw en genegen zou blijven. Deze begreep de 
peling. Hij belegde weer een vergadering, zonder dat de lieden van Japara het wisten 
telde thans voor om den onmondigen knaap op den troon te plaatsen. Men vond dit 
Kk, goed. 
___4) Zijn eerste dienaar. 
5) De naam van de alun-alun of een gedeelte daarvan; men vond er de waringin 
urung, ea de dasapton werden er gehouden. 
6) Volgens Dr. Djajadiningrat natuurlijk niet tegen zijn verwachting. 

