
HOOFDSTUK VIII. FID a AANTEEKENING. 
le Indrajaya, op de papanggungan mikkende. Een kogel ketst tegen het lansenrek, 
1 wondt den koning en nog een ander. De mangkubumi vliegt op hem toe, 
gemt hem op, en brengt hem in zijn salon, waarna hij zich in de. deur daarvan 
Hij verlaat die plaats niet, maar geeft na drie dagen uit naam van zijn heer 
] huiswaarts te stevenen, terwijl Pangeran mas met de troepen blijven zal. 
_Bantön gekomen, wordt er bericht naar den wal gezonden. Ondertusschen is de 
mgykubumi steeds op zijn post gebleven. Daar zendt de kali de boodschap, dat 
en zoon is geboren uit de putri van Bumi gëhi. De mangkubumi laat hem 
gen, dat hij ’tliĳk naar de swrambi van de groote moskee zal brengen, en 
rzoekt hem daar ook het kind te brengen, uitgedost met alle rijksinsigniën, 
zoo. wordt dat bij het lijk, als het ware door zijn vader zelf, oogenblikkelijk 
koning uitgeroepen. Voogd over het kind wordt Jayanagara '). Het over- 
n had plaats (kang mantuk ing rahmatingsih) in prabu-lpas-tataning-prang °). 
hamad was 25 jaar oud, toen hij overleed, en daarvan was hij 16 jaar koning 
sweest. Na zijnen dood heette hij Pangeran seda ing Palembang. Dit is wat er 
an bekend is. 5 7 
Daarop volgt nu in Zang XXVI tot en met XXVIII wat met den naam 
úr wordt aangeduid. 
Eerst wordt er nog iets verhaald van Pangeran Abdullah Kadir ?). Njai 
ban Rangkung was zijn gouvernante, amongmong, de patih amangkubumi zorgde 
de bestuurszaken, en de gusti kreeg les in het ngaji van den kali. Toen 
prins (gusti) wat ouder was geworden, overleed de mangkubumi. Dit gaf een 
oote stoornis en nu kwam het bestuur in handen van Njai géde Wanagiri. 
ging het een tijd goed, tot men haar den raad gaf te huwen, waarbij men 
eens was, dat de dipati mangkubumi *) haar man moest worden. Nu zorgde 
deze voor den prins. Hij deed -dit op een voortreffelijke wijze, nooit liet 
lij hem alleen, en hij liet hem alle eer geschieden, die hem toekwam, zelfs wer- 
den de sëtonan (sasapton) gehouden, waarbij de mangkubwmi dan ’t kind vóór zich 
het paard nam. Het schijnt echter dat dit op den duur bij de edelen niet 
im den smaak viel, daar zoo doende „ook aan den „mangkubumi ‘herhaaldelijk 
stelijke eer bewezen werd. Het kwam tot eene samenzwering, aan het hoofd 
rvan pangeran Manggala en pangeran Mandura, stonden, en waarin men ook den 
j haalt, doeh op stuk van zaken verricht men uit medelijden met den jongen 
1) Ook hier is iets weggelaten over die zelfde sëlir. — Volgens Dr. Djajadiningrat 
40) is de opvatting van Jayanagara als voogd gevolg van een foutieven versregel, en 
wordt ten rechte de mangkubumi weder met de voogdij belast. 
9) 1501 (?), wat wezen zou 1581 A.D. Zooals men weet, heeft het feit in 3596 A. D. = 
7 plaats gehad, Veth, Java, Aste ed. II (1878), bl. 271; 2de éd. 1 (1896), bl. 318. De strophe 
t in ár bongs: kang mantuk ing rahmating ar prabu lépas tataning prang, kang 
apggih ing sastrane kawula darma njnilad, sampun dening kaku lamang, kang titi kang 
aduwur, wus raharja jaman ika. 
on 3) De jeugdige vorst. 
4) Er moet dus inmiddels een nieuwe mangkubumi gekozen zijn. 

