
HOOFDSTUK VIII. zes WSR AANTEEKENING. 
prins (die op den mangkubumi zeer gesteld was) niets. Ten slotte neemt dij Ì 
Yudanëgara het op zich den mangkubumi te dooden, op voorwaarde, dat mer 
hem straks tegen den prins, die zeker verwoed zijn zal, in bescherming 
nemen. Hij sticht nu brand in de kraton, waardoor de mangkubumi alleen ne 
buiten komt, en daarop afgemaakt wordt, zijn toevlucht eerst nog tot den ke 
genomen hebbende, welke zegt zich, omdat hij een wong pakór is, buiten alles 
moeten houden. Den jeugdigen prins tracht’‘men te sussen; en men geeft enci 
dat de schuldige te straffen is. Pangeran Kulon, Pangeran Singaraja, Ratu bag 
Kidul en Ratu bagus Prabangsa leggen zich daar niet bij neder. Yudanégara vlu 
tot hen, en bij hen sluiten zich ook nog aan Rangga Loleta, Andamohi Kalang, Di 
_ manggala, Singajaya, Kyai Sabandar, Tuménggung Anggabaya en Paüji Jaye 
tilam, die allen‘ zich naar het lagergelegen land begeven, milir '), nl. naar pas 
Kapalembangan. Alles wat benedenstrooms van de moskee woonde, roept 
hen’ Pangeran Kilen tot vorst (ratu) uit. Pangeran Arya pépatih en Pang 
(Rana)manggala-trekken tegen hen uit. (XXVII) Nu had Wijamanggala z 
bij de opstandelingen, hoewel in de #lir wonende, juist niet aangesloten. 
tracht naar’ Saruni. te ontkomen. Bij Pulo Dadapan wordt hij door Yudanë 
achterhaald en gedood, terwijl lieden van Batawi ?) den buit rooven. Dan £ 
men tegen Bantén op. (XXVII) Pangeran Ranamanggala en de jeugdige 
zien het ‘gevecht van boven de bolwerken aan. De aanval. wordt afgesla 
Daarna komt de pangeran van Jakêëtra te Surasaji. Hij weet den twist bij te leg; 
Alle edelen, die zich niet willen- schikken, zal hij naar Sulakêrta (—= Jak 
miedenemen. Pangeran. Kilen, Pangeran Singaraja en Tubagus Prabangsa vo 
hem daarom naar Batawi. Vier jaren blijven zij daar, dan keeren zij naar Ban 
terug. De pailir had plaats in tampa-guna-tataning-prang °);- z00 pen Ban 
tot rust en kwam het weer bij. , 
(XXIX) Eenigen tijd daarna wil men nog eens tegen Palembang optre 1 
Het gaat evenwel niet door, omdat de vorst nog zoo jong is. Sumënëpers, die ne 
Bantén waren komen vluchten, toen Mataram Madura veroverd had, zendt Panger 
Ranamanggala enz., om geen ongenoegen. met Mataram te krijgen, weer weg; 
Mataram worden zij verbrand. Pangeran Pajajaran, en evenzoo Pangeran Pri 
galaya, en hun volk, krijgen echter wel verlof in Bantén te blijven, als zij da 
om een zelfde reden hun toevlucht zoeken, daar zij in familierelatie tot het 
vorstelijke huis stonden. De laatste gaat inwonen bij Dipati Pontang. Enz. £). 
TUNE) men hetgeen er uit de regeering van Jayanagara verhaald wo 

1) Vandaar de naam Pailir. d 
2) Een reeks namen van opstandelingen is hier over geslagen ; evenzoo de beschrij Ì 
van het gevecht, dat volgt, en van inlandsch standpunt belangrijk is. Batawi wordt h 
anachronistisch gebruikt. — Deze „lieden van Batawi” hebben volgens Dr, Djajadiningt 
(bl. 42) hun ontstaan slechts te danken aan een verkeerde lezing batawi in plaats van bana 
3) 1530, wus tinéngéran duk lagya pérang pailir tampaguna tataning prang. 
4) Het vervolg handelt over de komst van Koen en de gevolgen daarvan. 


