
HOOFDSTUK VII. 137 AANTEEKENING. 
erkzaam, dan zijn er verschillende zaken op te merken, die het waarschijnlijk 
nm dat er met hem een kind ') op den troon was gekomen. De een voor, de 
der na, stuk voor stuk, staat men tegen hem op, en het is een tijd van hevige 
(A rust. Toch geldt wel beschouwd het herhaalde verzet niet zijn persoon, maar 
s het meestal gekeerd tegen Mahâpati, die intusschen met vaste hand weet te 
begeeren, en zich tot 1241 Caka staande houdt, zie bl. 26, reg. 14. 
De eerste opstand, waarvan gewaagd wordt, is ‘die van Rangga lawe, die 
ttih had willen worden, doch wien dit niet gelukte. Deze opstand schijnt wel” 
de belangrijkste te zijn geweest, maar heeft voor ons een bijzonder belang, 
at hij door den dichter van de Rangga lawe vooral met voorkeur behandeld 
n het geschrift, dat naar dezen held genoemd pleegt te worden, maar ook den 
el Paüji Wijayakrama voert ?). Zooals boven, in- de Inleiding, echter reeds is 
egd, heeft de maker er van de Pararaton veelvuldig niet begrepen. Een der 
angrijkste fouten, die hij gemaakt heeft, is dan ook wel, dat hij den opstand 
plaats grijpen onder Kértaräjasa, zoodat, hoewel de lectuur van het geschrift om 
literaire waarde, welke zeer groot is®), ter lezing kan worden aanbevolen, er 
tevens een waarschuwing bijgevoegd dient te worden, dat het òf niet òf uiterst 
ichtig als bron voor Java’s geschiedenis te gebruiken i is, iets waarvan na het 
even van de Pararaton, waarop het boek berust, wel geen sprake meer wezen zal *). 
B In dit hoofdstuk verkrijgt Baùak Wide (= Wirarâja) hetgeen hem volgens 
(oude) ‘afspraak, die hij met Raden Wijaya maakte, van Java toekwam. Onge- 
ig is het niet uit te maken, wat er bedoeld is met de tigang juru®). Onwille- 
wig vraagt men zich af of het onder Wirarâja gekomen gedeelte van Java niet 
fs moet zijn geweest als overeenkomen zou met het riĳk van Balambangan, 
pals men zich dat gewoonlijk, en niet ten onrechte, voorstelt, al zijn de grenzen 
__ Over de daaropvolgende ddtanden kan niets in het bijzonder worden opge- 
rkt. Die van Kuti, — mag men hier, al is dit hier een persoonsnaam, de plaats- 
1) Dit gaat ook op voor een nog jeugdigen prins (bl. 129), al was het dan geen klein kind. 
2) Deze titel is ontleend aan Zang VII, str. 152: kaprágitaha paîiji Wijayakrama, 
un ingastren malih, denira sang dwijâ, uni caturacrama,. siddhângastutyakêna ring, 
egku jawa, viral Majapahit, Re, tan enucap panéngranira, gr mûrója apa, 
8 inhoud van de Rangga lawe berust oe heten men in de Pararaton aantreft in Hoofd- 
el VI, Vl en het begin van VIIL. 
3) Het boek staat als zoodanig-zeer hoog, maar is voeraldië zeer zwaar te verstaan, 
4) Eene vergelijking zou nog verschillende zaken van het gehalte als het juist in 
tekst genoemde aan. het licht kunnen brengen. 
5) Het gebied der drie juru’s (Rouffaer). 
_6) Volgens Nâg. 48:2 werd in 1238 Nambi in „Lamajang” verdelgd; diens hoofd- 
S. s-bijkt daarbij. Pajarakan te zijn. Het centrum lag dus Westelijker dan men voor een 
als dat latere van Balambangan zou mogen aannemen. .Het bij denzelfden krijgstocht 
ielde Ganding kan het nog thans zoo heetende, in Nàg. 34:2 vermelde Génding zijn. 
„ 

