HOOFDSTUK VIII 138 — AANTEEKENING. 
schijnt verreweg de gevaarlijkste te zijn geweest, en moet aan Gajah mada d 
gelegenheid hebben gegeven meer op" den voorgrond te komen. In het vervol 
treedt hij steeds meer en meer vooruit. De beroemde naam, dien hij ook nu. noe 
bij de Javanen heeft, was blijkens hetgeen er in de Pararaton van hem verteld, 
wordt, niet onverdiend. Achtereenvolgens fungeert hij onder den vorst van di 
hoofdstuk, diens opvolgster, en haren zoon, tot hij in 1286 (aka !), dus op e 
zeer rijpen leeftijd, door den dood wordt weggerukt, doch men zie hierover verde) 
bij Hoofdstuk IX en XIII. 8 
Jayanagara, die van zins was zijn beide zusters (halve zusters) te huwen 8) 8) 
komt om, tengevolge van een derde liefdesgeschiedenis ®), tenminste als de opvat 
ting in de vertaling van hetgeen er in het Jav. staat, de goede is *). 
Het laatste gedeelte van dit hoofdstuk zal in de aanteekening bij 
volgende, waar opnieuw de juistheid van het door de Pararaton nk getoetst 
kan worden, weer blijken van zeer veel belang ee zin é 
gaande minne omtrent de verhoudidg van eenn tot ak wiede ha 
zusters, schijnt het meer aanbeveling te verdienen in de Bhreng Kahuripan en 
Bhreng Daha, die in dit slot genoemd worden, die twee halve zusters te zi 
dan Jayanagara’s stiefmoeders, de beide weduwen van Körtarâjasa, die de docht 
van Körtanagara waren, en zoo heetten, vergl. Hoofdstuk VI en VII Ed Nes. 
Van de eene, Bhreng Kahuripan, wordt er verhaald, dat zij huwt r 
Raden Cakradhara, die een zoon had Körtawardhana geheeten °) en van de ander 
Bhreng Daha, dat zij in het huwelijk treedt met Wijayarâjasa; immers Raden 
Kudamêrta °), die te Wöngkèr stond, is tevens de Pramigwara (d.i. Paramegwara) 
van Pamotan, die dien naam droeg. Op een andere wijze is de tekst, bl. 27. 
15, moeielijk te verstaan, en het zal blijken, dat het juist is. 

1) Het juiste jaartal is eerst uit Nâg. 71:1 gebleken; de Par. geeft 1290. Zie Ho 
“stuk X. Gajah mada’s verhouding tot Tadah is besproken in Tijdschr. Bat. Gen. 56 (1 
bl. 252256. Uit de inscripties en Nâg. blijkt, dat de Pararaton een ‘niet geheel juiste v 
stelling van den gang van zaken geeft. Wel komt het uit, dat Gajah mada, vóór „5 in 4! el 
als likebestiae der optrad, patih van Daha was. 4e 
2) Zie hierbij hetgeen voorkomt in Hoofdstuk X, en de Rd. daarbij. 
3) In verband met den daarbij genoemden Tafica wijst Brandes in Not. Bat. Gen. 1 
bl. 171 sq. op een zekeren Kaüca, buyut. van Pugër an, die voorkomt op een ongeveer ge 
tijdige inscriptie. 
4) Van de bijzetplaats Antawulan oppert Poerbatjaraka de mogelijkheid eener gel 
stelling met Trawulan; vermoedelijk hetzelfde heiligdom heet in Nâàg. 73:3 Antara 
Crénggapura is eliene dezelfde naam als Crî Ranggapura van Nàg. 74:1 (bl. 296 der edi 
’s Konings in Nàg. 48:3 opgesomde bijzetplaatsen zijn drie Wisnuitische, in den dalëm, 
Bubat en te Cilà-Pétak, en een Buddhistische te Sukalîla. 
5) De Nág. bevestigt, dat inderdaad de zusters bedoeld zijn. 
6) Uit Nâg. Zang 38 blijkt, dat Kértawardhana de wijdingsnaam van Cakradhara 
was; Kern's ver balins van den laatsten zin van het Hoofdstuk (zie bl. 129 noot 4) is dus 
den De oorkonde van Pélém (Oudh. Versl. 1918, 3, bl. 108) noemt hem Cakrecwara: 
7) Als raden Kuda is deze vorst ook aen op een oorkonde van wan bee zie Oud J 
Versl. 1918, 4, bl. 144 en 1919, 2, bl. 62. N 
_ 


