

HOOFDSTUK IX. Tt Ee AANTEEKENING. 
” 
Taäjung pura in Palembang zelf kan hiermede niet bedoeld zijn, en evenmin, 
het schijnt, dat, hetwelk men vindt in Lais (Benkulen), doch ook tusschen 
op Borneo (in Matan, Westkust) en op Java (in Krawang) gelegene is het 
ioeielijk een bepaalde keus te doen, daar eensdeels voor het eerste pleiten. zou, 
het een Maleisch staatje zou vertegenwoordigen, maar naar het tweede de 
egeven koers (sèlatan, zuid) weer wijst !). 
Onder de voorkomende namen, die schijnen te verhalen, dat noch de oost- 
t van Sumatra of de “streken, die men in de nabijheid daarvan aantreft 
masik (?), Haru, Palembang, Pahang op het schiereiland, Taüjung pura (?)), 
ch het oostelijk gedeelte van den Archipel (Bali, Dompo, Gurun, Seran) op dat 
enblik onder Majapahit’s opperbewind gebracht was, ‘mist men den naam. 
yu, waarheen, zooals Hoofdstuk V vertelde, reeds in 1197 Gaka eene expeditie 
uitgezonden, die eerst in 1215 aka van daar terugkeerde, zie het einde van 
fdstuk VI, en zooals men vermoeden moet, niet geheel onverrichter zake. In. 
egengestelde geval zou men dien naam ook hier verwacht hebben, waar hij nu 
et voorkomt. Reeds om die reden voelt men zich geneigd de streek, die in het 
zonder den naam Malayu zou hebben gedragen, ook elders op ‘te sporen, dan 
waar men hem met de ons bekende gegevens het eerst zou zoeken, d. w.z. 
op de oostkust van Sumatra of in de daar dichtbij gelegen eilandenwereld, 
p het schiereiland, maar op de westkust van het eiland ®). Daartoe bestaat 
an een andere zijde eene gegronde aanleiding, want het bleek, zooals boven 
eds in herinnering moest worden gebracht, dat op de westkust, in de Ménang- 
au'sche landen, omstreeks het jaar 1265 Caka een vorst regeerde, die aan de 
ajapahitsche prabhu istri 1 verwant was, en Adityawarmadewa heette 9). Toch 
t men ook hier weder op bezwaren, en van de weinige gegevens, die ter 
hikking zijn, mag er geen veronachtzaamd of verwaarloosd worden. 
Zooals bekend is, leveren ook de Maleische kronieken nog het een en 
over Majapahit’s veroveringen. Ten dien opzichte dient er vooral gelet te 
|rorden op de „als ie hsl en de abd} Kw, de kroniek van Pasay *) en 
jle Bajarah Áralarn 5). | 
_ 1) In de Hang Tuwah maakt men de reis van Malaka naar Majapahit steeds over 
alem bang, Jayakëtra en Tuban, en omgekeerd. Toch is het zeer de vraag of men hieruit 
in het voordeel van het Tatijung pura in Krawang mag afleiden, want omgekeerd zou 
traditie van den oorsprong van het vorstenhuis van Siet An uit het AlajapahisschE, 
er eerder naar Borneo’s westkust wijzen. 
2) Malayu is, naar sedert bleek, oorspronkelijk wel de naam van Djambi, later die 
geheel Sumatra; zie bl. 121, noot 3. 
3) Wellicht een ook Bie naam der prinsessen, die uit Malayu kwamen, met: hun 
, op die streek, zie boven bij Hoofdstuk VI. _ 
Me 4) De Hikarat raja-raja Pasay werd naar een handschrift uit de Raffles-ver zameling 
1 848 uitgegeven door Dulaurier in zijn Collection des principales chroniques malayes. 
5) nn overige mij bekende, de Hikayat raja Baüjar dan raja Kotaringin, de Salasilah 
_Sambas, en de Salasilah Kutay, gaven niets van belang. Voor de eerste zij men ver- 
DN 
debiet A . 
rn tet 8 
eerder 

