
AANTEEKENING,. * 
tingen noodig waren, vinde het verdere hierover eerst beneden zijne plaats. 
| Zooals reeds gezegd werd, geeft de Pararaton niet aan, wanneer deze vorstin 
door haren opvolger vervangen werd, Wekt dit reeds bevreemding, een nauw- 
| keuriger toezien brengt het verder nog aan den dag, dat ook andere feiten, welker 
vermelding evenzeer te verwachten was, gepasseerd zijn. Naar het kader van het 
boek toch hadden er in dit hoofdstuk, tenzij op een opmerkelijke wijze van den 
gewonen regel is afgeweken, verschillende zaken bericht moeten zijn, die men nu 
st. Zoo vindt men bijv. ook niet opgegeven, wanneer Arya Tadah, de patih 
mangkubhumi, ’tzij door dén dood, ’tzij door zich geheel terug te trekken, van 
het tooneel verdwijnt. Evenmin wordt er bericht wat het jaar was van het 
overlijden der beide dochters van Körtanagara, de weduwen van Kêrtarâjasa, die 
in het voorafgaande zulk eene hoewel passieve, toch belangrijke rol speelden. 
Dit leidt er toe te veronderstellen, dat- tusschen het slot van dit hoofdstuk 
n het begin van het volgende, een lacune moet bestaan. In dat opzicht zijn dan 
| de beide handschriften, welke voor dit gedeelte toegankelijk waren (B en C), op 
leen zelfde wijze gebrekkig, en die lacune zou er dus reeds eene van vrij oude 
B steekoning moeten zijn, daar Ben C, ten minste de teksten -waarop B en C 
berusten, betrekkelijk oud zijn, en zij toch niet uit elkander kunnen zijn ontstaan. 
| Dit laatste volgt toch direct daaruit,-dat in beide teksten op verschillende plaatsen 
groote stukken worden aangetroffen, die omgekeerd in het andere hds. worden 
mist. Eensdeels herinnere men zich dat bl. 24, reg. 9 — bl, 25, reg. 11 alleen 
oorkomt in C, dat uit Caka 1522 is, maar gemist wordt in B, een hds. waarvan 
legger van 1535 dateert, en anderdeels, dat iets lager bl. 27, reg. 26 — bl. 28, 
reg. 8 slechts uit B kon worden gegeven, daar dat gedeelte in C niet voorkomt. 
Dat de verschillende handschriften dus belangrijke leemten bevatten, is duidelijk, 
en het is aannemelijk zulks ook hier te veronderstellen, zelfs nu de beide hand- 
0 
DER 
riften op dit punt uniform zijn !). 
, Mar 

iatusschen opnieuw hoe netelig de quaesties der plaatsbepalingen van deze soort zijn, en het 
7 tegen” dient evenzeer goed onder de oogen te worden gezien als het „voor”. Uit de Hikayat 
Ô raja-raja Pasay zou men desnoods nog kunnen opmaken, dat in de Pamalayu van de Pararaton 
|toch de Ménangkabausche landen staken, maar veroverd door een troepenmacht, die op de 
oostkust was geland, doch èn de ehepuelanche volgorde in dat boek èn de daar berichte 
‘ afloop schijnen het te verbieden aan hetzelfde feit te denken. De verklaring van dezen volks- 
f landnaam door Van der Tuuk, als voortgesproten uit het omhelzen van den Islam door de 
leiers, is tegenover de Chineesche berichten, waarin men hem reeds aantreft in de 7e eeuw 
n onze jaartelling (Beal, I-tsing, zie de op bl. 81 sq. opgegeven literatuur) onhoudbaar. 
le gissing zelf heeft wel haar oorsprong in hetgeen men vindt op bl. 24 der uitgave van de 
ikayat raja-raja Pasay door Dulaurier. Men leest daar: adapon dicëritérakan oleh orang 
yang ampuîia cëritéra ada suwatu kaum orang. dalam négéri itw tiyada iya mau masok 
ma islam maka ya Lari ka hulu sungay pasangan maka karéna itulah dinamai orang 
lalam neger ilu gayu hingga datang sékarang ind. 
1) Verg. bl. 140, noot 5, en de critische aanteekening op bl. 35. 

