
HOOFDSTUK VII. mn TRR AANTEEKENING.- 
dat hier de sëngkala, die te beginnen met het einde van het vorige hoofdstuk 
schier geregeld gegeven wordt, wordt gemist, zoodat het niet doenlijk is na t 
gaan, of 1257 werkelijk bedoeld is. Dat het gegeven jaartal niet juist kan zijn 
blijkt reeds dadelijk uit het vervolg, het begin van het volgende hoofdstuk !) 
Men zie verder ook nog de aanteekening bij het volgende hoofdstuk. | 
Nog andere fouten in de jaartallen in de Pararaton zijn: tahun 14, bl. 18 
reg. 11, boven (bl. 78) reeds besproken; bl. 31, reg. 18: 1343, wat 1333 moet zijn. 
bl. 31, reg. 29: 1363, wat te verbeteren is in 1353; en bl. 32, reg. 3: 1362 
waarvoor te lezen is 1372, ook al geven de sëngkala-woorden wat men in der 
tekst ziet staan. Men lette er slechts op tusschen welke getallen deze hier al 
foutief aangewezene voorkomen, daarbij in het oog hondende, dat alle and. 
geregeld opklimmen, waarbij het 137.(?) van bl. 32, reg. 8 nog tot 1373 
worden aangevuld ®). edes 
Op bladz. 31, reg. 17 en 19 zijn de getallen daarentegen in orde, maar ù 
de omgeving, waarin zij staan, geschonden; men zie de noten bij de vertaling 
t. a. p., en de aanteekening bij Hoofdstuk XIII. Bi 
In welk jaar de prinsessen Bhre Kahuripan en Bhre Daha, en zoo ook 
Dara pétak, overleden zijn, wordt ook in het vervolg niet aangegeven °). Daarop zi 
reeds hier de aandacht gevestigd, voor zoover de beïde eerste personen betr 
onder verwijzing naar de aanteekening bij Hoofdstuk IX ®). 

1) Hierachter is een passage uit de eerste editie weggelaten, waarin beredeneerd 
werd, dat in plaats van het door den tekst gegeven 1257 vermoedelijk 1217 het sterfjaar 
konings was. Sedert heeft Poerbatjaraka in zijn opstel „De dood van Raden Wijaya, 
eersten koning en stichter ván Majapahit”, Tijdschr. Bat. Gen. 56 (1914) bl. 143—148, 
een tot dusver niet bevredigend verklaarde Nâg.-plaats (47:3) bewezen, dat Kértaràjasa 
1231 overleden is. Opmerkelijk is, dat, zooals op bl. 32 bleek, een der handschriften zijn regeer 
op 14 jaar stelt; misschien is dat klakkeloos overgenomen van de overeenkomstige pass, 
bl. 18 reg. 11, maar het komt voor een regeering van 1216 tot 1231 vrijwel uit. i 
2) Het eveneens door Brandes als fout aangemerkte rong tahun, bl. 25, reg. 27 en 
is gebleken geen verbetering te behoeven; daarentegen moeten bij de foutieve jaartallen 
gevoegd worden: bl. 25, r. 15: 1217, te lezen 1281; en bl. 25, r. 23: 1222, te lezen 1233. 
het volgend Hoofdstuk. Ë il 
3) Of de beide eerstgenoemde prinsessen inderdaad die titels gedragen hebben, is! 
zeer de vraag; mogelijk zijn zij verward met ’skonings beide dochters, die inderdaad 
aangegeven titels voerden. Van Dara Pétak blijkt in Nâg. 47:2 nog, dat haar officieele na 
Indrecwari was. Volgens Westenenk (Tijdschr. Bat. Gen. 57, 1916, bl.-261 n.) zou Pétak 
samenhangen met puti (= putri, doeh door de Javanen opgevat als putih, blank). E 
4) De Nâg. vermeldt nog (47:3), dat de koning als Buddhistisch beeld te Antahpura 
als Oiwaitisch te Simping werd bijgezet. Dit laatste heiligdom ís, naar Bosch in- Oudh. Ve 
1916, 2, bl, 51—55 aannemelijk heeft gemaakt, de tegenwoordige Tjandi Sumbérdjati bij Bli 
Het vandaar afkomstige beeld van Ciwa als Harihara zou dan een portretbeeld van Kùi 
ràjasa zijn. Zie Van Stein Callenfels in Tijdschr. Bat. Gen. 57 (1916) bl. 529—532, en ve 
Tijdschr. Bat. Gen. 54 (1912) bl. 470-—485 en Inl. t. d. Hind. Jav. kunst (1920), II bl. 88— 



