HOOFDSTUK VI. — 121 — AANTEEKENING. 
evonden, vóór de stelling der hoogere oudheid van Majapahit zich aan de beoe- 
aren der Javaansche letterkunde en geschiedenis moest opdringen, dat de tekst 
de Merveilles de l'Inde t. a. p. ons den naam Majapahit te lezen geeft, zal 
er zich thans, nu van die veronderstelling niet meer gesproken zal kunnen 
den, mede kunnen vereenigen. Ook dan, wanneer men in het overgeleverde 
oe een bedorven Majapahit zien wil, is men verplicht tot het aanbrengen van 
beteringen, en wie zegt ons in dit geval, waar het juiste blijkbaar nog niet 
offen is, of wellicht niet juist de letters, die men wil vervangen, de goed 
paarde zijn en de fout in andere schuilt). Houdt men daarbij in het oog 
veel moeite niet alleen in de oude Arabische teksten, maar even goed in de Chi- 
sche, de Portugeesche en zelfs de oude Hollandsche, ons de overgeleverde plaats- 
nen in den Archipel, of men bepale zich tot Java alleen, van Java geven, en niet 
een het boek van’ Prof. van der Lith geeft daarvan voldoende voorbeelden, dan 
pelt men zich zonder twijfel, met schrijver dezes, huiverig om, zonder meer, alleen 
het voorkomen van dien plaatsnaam, in een toch zeker bedorven uiterlijk, in het 
oemde boek, er met den Hoogleeraar in te zien, wat hij er begrijpelijkerwijs 
‚ zocht, ook dan, wanneer men daarbij tevens erkennen moet niet in staat te 
tegenover of naast de zijne een andere hypothese te opperen, welke de waar- 
ijnlijkheid meer voor zich hebben zou. Hoevele plaatsnamen zelfs in de oudere 
aansche geschriften, men neme. bijv. die, welke in de Pararaton voorkomen, 
bn de namen der daar genoemde leden van het Majapahitsche vorstenhuis (zie 
8 J 
heneden en den geslachtsboom) zijn nu niet meer, of althans nog niet, terecht te 
„engen, en vreemd zou het zeker niet zijn, zoo men er onder de vooral in de oudere 
ichten vermelde aantrof, waarmede dit ook nooit gelukken zal ®). 
Na het verjagen der Chineezen keerden de naar de Maleische landen 
gezonden troepen, welke die waren, van wier vertrek in Hoofdstuk V werd 
sproken, eerst terug. Deze moeten dus ook gedurende den geheelen duur van 
interregnum van Jaya katong zijn uitgebleven, zoodat zij langer. dan acht 
n van Java afwezig waren. Dit schijnt vreemd. Wat zij eigentlijk verrichtten, 
t niet. Ook is het niet eens zeker wat hier met Malayu wordt bedoeld *%). 
1) Bij Ferrand, Relations de voyages enz. II (1914), bl. 585 is de transcriptie Mara- 
Ewand; vel. d. t. pl. noot 2, en laatstelijk denzelfden auteur in Le K‘ouen-louen (Journ. 
t. 11: XIII, 1919) bl. 303, noot 1. 
2) Over de quaestie van Majapahit's vroeger bestaan deden Prof. Van der Lith en 
f.-Kern zich ook nog hooren op het te Stockholm gehouden Orientalisten-congres, [zie 
‚IV (1892), Section V,‚ bl.10—13]. Het laatste ter zake is Van der Lith, Nederlandsch 
„Indië, beschreven en afgebeeld voor het Nederlandsche vólk, 2e druk, 1893, I, 401. 
3) Over de resultaten der expeditie is meer licht verspreid door le vondst van een 
08 Caka gedateerd beschreven voetstuk te Sungai Lansat aan den boven-Batanghari, 
uit blijkt, dat daar ter plaatse, in het hart van Sumatra, toen ter tijd een gehinduïseerde 
staat onder Körtanagara’s oppergezag bestond. Zie het artikel: Een Sumatraansche 
iptie van koning Krtanagara, Versl. Meded. Kon. Acad. v. Wet, Afd, Lett. 5le reeks II 
), bl. 323—339. Op bl. 329 wordt gehandeld over den naam Malayu, oorspronkelijk wel 
nbi, later het geheele eiland Sumatra. 

