HOOFDSTUK VI. ND ke AANTEEKENING. 
Ee se . ° ie 
euren, dat hij geheel vergeten werd, of men ten minste er niet dat meer van 
wat er zeker het meest bijzondere van was, waarom zou dit dan ook niet met 
toegankelijk is, of dat nog worden kan, ten deze grondig is onderzocht, en 
daarna voorzeker nog, blijft de mogelijkheid steeds open, dat het later nog 
blijken kan, hoe ook Majapahit, naast Mataram, dat wij tevoren slechts in 
de redeneering ten deze berusten moet op de ons bekende feiten, en zij daar- 
n niet behoeft te gaan, onthoude men zich ervan door een soortgelijk betoog 
rachten staande te houden wat eenmaal schijnbaar juist geacht moest worden, 
dit zonder twijfel, zooals aan de hand van de toegankelijke gegevens bleek, 
is. Het onderzoek heeft zich gaandeweg kunnen uitbreiden, maar wat het 
c opleverde, een nader bewijs, neen eenig bewijs, voor de stelling, dat Majapahit 
r- zijn zou, dan de tijd, dien de Javanen daarvoor ongeveer opgeven, werd 
gevonden, wèl zoovele aanwijzingen voor het later bestaan er van, juist in 
tijd, dat men het verwachten zou !). 
Op een in- vroegeren tijd reeds voorhanden zijn van Majapahit, zou men 
nen zeggen, wijst het te zamen als contemporair optreden van den vorst van 
[rijk met die van Koripan, Daha, Gagëlang en Singasari, zelfs met Mèndang 
mulan, bepaaldelijk in de zoogenaamde Paüji-verhalen. Zulke verhalen zijn er. 
voorhanden, en wat ten deze nog meer zou zeggen, men vindt het ook in de 
ische verhalen van deze soort, die zeker ouder zijn dan de ons bekende van deze 
sategorie van Java. Immers, het is nu eenmaal bekend, dat hetgeen de Javanen 
g,‚ ons van de oudere geschie- 
Do) 
lenis verhalen, maakwerk is, en het zou dus geenszins ongepast zijn, ook in dit 
Java, en-dezen hebben wij hier alleen op het oo 
cht die Javaansche geschiedboeken onjuistheid van voorstelling te verwijten, al 
pu hetgeen men leest in hunne Paüji-verhalen, die trouwens in den vorm, waarin 
“ze kennen, ook al van jongere dagteekening zijn, schier altijd in overeenstemming 
wat men in de geschiedboeken aantreft. Immers, zoo zou men nog verder 
nnen redeneeren, men loopt gevaar al evenzeer geloochenstraft uit te komen, als 
pneer men bijv. in die zelfde Maleische verhalen den. vinger ging leggen op het 
pr ook aan te treffen Mataram, en nog andere namen, die ons elders worden voor- 
ld als in Java’s geschiedenis eerst in zooveel lateren tijd van waarde ®). Edoch, 
dit dient daar tegenover te worden gesteld, ook in de meeste der Maleische 
te 
isverhalen ontmoet men van die voorstelling geen spoor, en het is mij ook 
bekend, dat men iets dergelijks zou kunnen aanwijzen in de vermoedelijk 
1) Zie Tijdschr. Bat. Gen. XXXII (1889), bl. 394. 
9) Zoo vindt men ook hier in de Pararaton, men zie slechts beneden, tij dens 
ajapahit prinsessen met den naam Bhre Pajang en Bhre Mataram, waaruit tegen de geloof- 
digheid van de berichten in dit geschrift toch ook geen wapen gesmeed kan worden. 
9 

