
Ees 
tn nere Ee as 
Ae 54 N 8 Pats iN ak 
a bais 
’ pen 
rene rd 
- 
7 
N f 5 BE ons ê 
HOOFDSTUK VL. — 116 AANTEEKENING. 
en waarachter iets prijkt wat men den titel van het stuk zou kunnen noem 
iti prasasti ring kuti, parisamapta tlasinurat, ring majhapalút. 
Wie na deze uiteenzetting het stuk zelf nog eens beziet, zal tot de 
clusie moeten komen, dat el werd er hier reeds op veel gewezen, nog geenszi 
alles is genoemd, wat in deze pragâsti, althans haar plaatsende in den tijd, waam 
zij naar hare eigen mededeeling moet dagteekenen, gisping zou verdienen. H 
stuk is, zooals reeds werd gezegd, voos, tot in de hoogste mate, kan zooals 
daar ligt, onmogelijk afkomstig zijn uit 762 Gaka, en die als een elf 
stuk gebrandmerkt. te worden. kat rl 
Terwijl dit hier dan ook nogmaals pen 1, 1 het ter zool il 
van verkeerde opvattingen evenwel zijn nut hebben er op te wijzen, dat het. moge 
is, dat men bij het vervaardigen er van gebruik maakte van een of meer ow 
oorkonden, Dit is zelfs zonder twijfel gebeurd, want hoe zou men anders aan 
“ namen zijn gekomen, maar hetgeen er werd overgenomen, werd zoo verknoë 
dat men, als men niet wist wat er werkelijk staan moet, dat ook niet ontdel ch 
zou. In de uiteenzetting werden daarvoor de voorbeelden reeds gegeven, maa 
werd ‘tevens ook reeds op gewezen, dat de vervaardiging er van moet he 
plaats gehad in het latere gedeelte van den Majapahitschen tijd, daan 
verstaande wat ik als zoodanig reeds elders daarvoor aangaf, de periode van Gé 
1200—1400, doch als men de opgesomde reeks van fouten nagaat, en deze | 
eens controleert met wat n°. IV van Cohen Stuart's Kawi Oorkonden (uit ( 
„1816, 1317 en 1318) te zien geeft, dan zal men moeten toegeven, dat, al is 
„men daar ziet een geheel andere taal dan die van n°. IT, het opgelezene, 
voorkomt in een kader, waarin het niet behoort ®), juist passen zou in eene 
als die van n®. IV is, terwijl de fouten van anderen aard het weer duidelijk 
'tlicht stellen, dat n°. II niet is een oorkonde van oudere dagtekening, sle 
in een zooveel lateren tijd gecopieerd, maar wel een soort van later maaky je 
van de zedig, soort. 
gegeven. Ook al zou het nooit blijken uit wat drijfveer men er toe gekor 
het stuk te maken, (en het is zeer waarschijnlijk dat dat nooit gelukken zal), n 
1) Men zie bijv. Not. Bat. Gen. XXIV (1886), bl. 43; Groeneveldt’s Catalogus bl. 35 
mijn Jayapattra (Tijdschr. Bat. Gen. 32, 1889). 5 
2) Wat het kader eenigszins bad moeten zijn, kan men btn uit hetgeen i in 
Jayapattra opgemerkt werd over de taal der pracâsti’s van Mpu Sindok; aan dezen 
gingen Mpu Daksottamabâhubajrapratipaksaksaya en Mahâcambhu vooraf, en dan zou 
daar deze laatste ons reeds een goed eind in de Je Caka-eeuw voert, ongeveer nog een Ì l 
eeuw terug moeten gaan. 


