HOOFDSTUK VI. ze He AANTEEKENING. 
ee f\ 4 
De volgorde der onderdeelen van de oorkonde is absurd. 
_ Datum; de koningsnaam (op de aangegeven wijze); naam van het vrijgebied, 
rukt met hnah waharu kuti ngaranya, wat beteekenen moet: „(het vrijgebied), 

Kuta heet, en gelegen is op den grond van Waharu”, iets dat in ouder, men 
voor het maken van het vrijgebied ; nimitanyan sinuksuk dharmastma swatan- 
ang kuti hana ta enz., zoo heet het eerst, en dadelijk daarop weer: saddhâ- 
j het woord nimita vreemd gebruikt is. Hierop volgt nu, terwijl men tot den 
moet terugkeeren, want mangkana diwaganira is het, vervolg van dien sam- 
a, waarin niet verteld wordt, waarmede de begiftigden hun vrijgebied ver- 
hadden, de reeds medegedeelde opsomming dier drie hooge ambtenaren, 
blikkelijk weer gevolgd door ikang wlihiranuk dharmasima ring kuti, wat, 
het hier zin hebben zou, had moeten luiden ikang ulihira (moet zijn nira) 
miksukakën of sinukakén dharma enz., òf ulih als hulpwoord bevat, iets wat, zoo 
Sin oude stukken al eens een enkele maal een voorbeeld. van voorkomt, een 
enomeen is. Volgen de namen van eenige privilegies, waaronder verscheidene, 
nen elders slechts in stukken van jongere afkomst vindt, en waaronder men 
aantreft kadyanggâning matyangipi, mati kalëbu, mati tibâ, mati sininghati 
mati dinmaking macan, mati sinahuting ulâ, mati sinamböring glap, „sterft 
der ’t droomen, in een put gevallen, neergestort, door een rund gestooten, door 
tijger besprongen, door een slang gestoken, door den bliksem getroffen’, een 
it een eedformulier! De opsomming is in haar geheel genomen bespottelijk, 
rhalingen ontbreken niet, doch het is niet noodig, dit hier in bijzonderheden 
te toonen. Daarna wordt er weer een vrijgèbied genoemd, dat te Campaga, 
ler dat het blijkt wat er mede geschied is of mede geschieden moet. De pericope 
t ingeleid met muwah ana ta simaning hulun, als oud-Jav. opgevat, „en er is 
vrijgebied van een onderdaan”’; ’s mans naam wordt niet genoemd. Nog vreemder 
het zijn zoo hier hulwn als voornaamwoord van de 1e persoon staat, aangezien 
n op den verst zou slaan, en deze zich, zoo al, in oud-Jav. wel mahulun, maar 
hulu zou kunnen noemen. Na de vermelding der getuigengiften, waarin de soort 
eschonken kleedij niet genoemd wordt, en het telwoord sawiji zeer opvalt, wordt 
“óp nieuw een plaats genoemd, Hnî, al weer evenwel zonder dat blijkt wat er 
e geschieden zal, daar dit eerst heel aan het einde der oorkonde aan den dag 
mt, waar vermeld wordt, dat zij aan een der geprivilegieerden vervalt. Een vrij 
zeer afwijkend eedformulier volgt dan, en daarop wordt de acte afgesloten met 
se zinnetjes, die belangrijke verbeteringen vereischen vóór zij leesbaâr zijn, 
b 
1) Manikulalâwâ zal wel gelijk zijn aan mantku-lalawa, maakt een vleermuishoek ; 
den vorm lalawa in plaats van lawalawa zie men boven. 

