HOOFDSTUK VI. — 107 — AANTEEKENING. 
j die drie gezonden hoofdofficieren waren toch naar Majapahit, en niet naar 
ng gedirigeerd geweest !). Ook brachten zij een antwoord van dáár, en niet 
Haji (Jaya) katong, van wiens bestaan, zulk een indruk maakt het althans 
| mij, zij eerst later kennis kregen. Ook is het niet wel te denken, dat de aan 
monding der bedoelde rivier gelegerde Javanen, zoo dit lieden van Haji (Jaya) 
atong waren geweest, die drie officieren dáár, waar zij toch passeeren moesten 
de plaats hunner bestemming te bereiken, zouden hebben doorgelaten, om zich 
 Tuhan Pijaya te begeven. Nu blijft nog wel de mogelijkheid open, dat lieden 
‚ran Haji Katang die plaats zouden hebben bezet, nadat de vooruitgezonden officieren 
un, duidelijkheidshalve zegge men eerste, bezoek aan Tuhan Pijaya hadden gebracht, 
loch alsdan is hetgeen er verder wordt verhaald evenzeer niet goed te begrijpen, 
nt Tuhan Pijaya meldt daarop, dat men hem nu, terwijl dit toch niet waar was, 
t, toen men in Majapahit kwam, was er nog geen vijand te zien, tot in Majapahit 
gejaagd had (er staat vervolgd had), en daarop komen dan nog later Haji 
tang's troepen, men zie boven, vooral uit het zuiden. In het verslag staat van 
drie zijden, maar opmerking verdient het, dat er verder slechts sprake is van het 
rslaan van een vijand in het zuidoosten en het zuidwesten, en men moet aan- 
en dat, ook al waren de J avanen, die bij het landen tegenstand hadden geboden, 
enlijk tegenstanders ook van Tuhan Pijaya geweest, op dat oogenblik de streek 
_de noord toch vrij was. Dat de handelwijze van Tuhan Pijaya, als mijne opvatting 
an de toedracht‘en den loop der zaken de juiste is, typisch Javaansch zou kunnen 
geten, behoeft niet nader aangetoond te worden; men leze bijv. slechts de Babad” 
ah Djawi. 
De persoons- en de plaatsnamen in deze Chineesche berichten voorkomende 
ven òf zeer weinig moeite òf zijn vooralsnog raadsels. Zooals men zelf zag, of 
loor den Heer Groeneveldt reeds opgemerkt werd, is Tuhan Pijaya — Raden Wijaya, 
anakala — Kërtanagara, Haji Katang — Haji Katong (of beter Haji Jaya katong, 
bin de oorkonde Jaya katyëéng), Tumapan — Tumapël, Kalang — Gêlang (in de 
ge konde Gêlanggëlang), Taha — Daha, en Majapahit de bekende plaats van dien 
naam. Ten opzichte van Patsieh (of Patsieh kan) uitte de Heer Groeneveldt het 
vermoeden, dat het gelijk zou zijn aan Pacëkan (zie noot 6 op p. 103), en Changku 
meent hij, Zed mede reeds in een noot Dir 105 noot 1) werd gereleveerd, 1 
gkir terug té kunnen vinden. 
1) Dit komt ons niet juist voor; de onderhandelaars (wel te onderscheiden van de 
paar de floating bridge gedirigeerde officieren) waren naar Java —= Tumapël gezonden, welks 
al hun nog niet bekend was; ze zijn op weg daarheen met Wijaya in aanr aking gekomen, 
maar waren niet naar hem toegestuurd. Ook in andere opzichten lijkt ons de door Brandes 
egeven voorstelling niet geheel aannemelijk: de Chineezen vermelden niets van dit eerste 
aad, ze zijn verder dadelijk bereid Wijaya te helpen, als hij hen later te hulp roept, en 
slotte had toch ook Wijaya voor zulk een verraderlijke houding vóór Jayakatwang’s 
derlaag geen de minste reden, integendeel alleen door middel van de Chineezen kon hij 
pen, zich van zijn vijand te ontdoen: Alles bij elkaar genomen, achten wij de opvatting 
n Groeneveldt boven die van Brandes te verkiezen. Kr. 

