HOOFDSTUK VI. — 106 — _ AANTEEKENING.. 
Ook hier wederom kan men na het lezen van deze ons van een gehee 
onafhankelijke zijde toegekomen “mededeelingen, slechts komen tot een zel 
gevolgtrekking als boven reeds gemaakt moest worden: billijke twijfel aan 
juistheid en den historischen achtergrond van de hoofdzaken, die men in Hoofdstu 
V en VL van de Pararaton aantreft, is niet mogelijk. E 
Zonder twijfel verdienen de Chineesche berichten op verschillende pur 
meer geloof dan het Javaansche, zooals bijv. ten opzichte van de-opgegeven r 
der komst van die Chineesche troepen, hoewel het volstrekt niet onmogelij 
dat die beide prinsessen, bijv. aan de bevelhebbers, toch toegezegd. zijn, en 
verraad aan het escorte gepleegd zeer wel kan hebben plaats gehad op. de in d 
Pararaton beschreven wijze, doch het is niet noodig zich daarin verder te verdiepen! 
3 Alleen dien ik er hier op te wijzen, dat ik in een zeker opzicht met ( 
Heer Groeneveldt meen te moeten verschillen i in de opvatting van de uitdrukk 
Javanen, die men ook in het hier gegeven referaat aantreft in het gedeelte, w. 
men zich tegen de landing der expeditie verzetten wil. Blijkens bl. 33 (159) 
Notes is het zijne overtuiging, dat men er troepen van Kalang of andere Javaner 
die zich aan hen hadden onderworpen, in zien moet; op mij maakt het den indruk 
dat zulks de bedoeling niet kan zijn. Met opzet intusschen heb ik hierboven 
betrokken gedeelte der Notes zoo weer gegeven, dat de onzekerheid ook hier 
dat referaat niet is weggenomen. Maar er dient opgemerkt te worden, dat hier 
deze Chineesche teksten met Java blijkbaar bedoeld is het oude Tumapèl, en m 
Tumapan dus ook Java. Er wordt uitdrukkelijk onderscheid gemaakt tussché 
Java en Kalang. Eenmaal heet het: Java en de daar dichtbij gelegen streek 
Kalang, en dan weer, als Java zich met Kalang verbindt, zie bl. 26 (151) 
26 (152). Als de Chineezen reeds tot Majapahit zijn voortgetrokken en zij zi 
daar bevinden, komen.de troepen van Haji (Jaya) katong van Kalang pas 
het zuidoosten, het zuidwesten, en uit het ?, en vóór hun komst wist men n 
waar zij waren, terwijl Tuhan Pijaya een boodschap zond, die toch hierop ne 
komt, dat zijn vijand hem reeds tot in Majapahit zou hebben gezocht. Aan 
nemen, dat deze gelegerd was tusschen deze plaats en die waar de Chinee 
hun kamp hadden gemaakt, gaat moeielijk, en als dit juist is, dan kunnen 
Javanen, die de landing wilden beletten, ook weer geen lieden van Daha (Kala 
zijn geweest. Wel is waar wordt er in de Chineesche teksten niet uitdrukkel 
gewaagd van Keen door Tuhan Pijaya gepleegd in het begin der expeditie, 


told that in the time dE the Yüàn dynasty the imperial generals Shih-pi and Kau Hs 
having come to attack Java, they were a month without obtaining any advantage; the water 
board the ships was deliknsed and the army was in a precarious state; the two generals t 
prayed to Heaven, saying: „We have received the imperial command ó subdue the barbaria, 
if Heaven is with us may a well spring up and if not, let there be no water.” Having finis 
this prayer they thrust their spears with force into the seashore and immediately water spr 
up from the place where the spears had struck; the water was good for drinking, all dr 
of it and were saved by this assistance from Heaven. The well exists up to the present days 


