HOOFDSTUK VI, Ln AANTEEKENING. 
d anagara, die vorst van Tumapël was, en dat dat rijk niet lang vóór 1216 
ka door Jaya katong van Daha veroverd werd. Men vindt er de verklaring van 
ingen (de titels) aan Raden Wijaya, als koning, gegeven, wordt niet ver- 
te vermelden, dat hij van een met Narasingha, of een Narasingha, in ver- 
“staand geslacht voortsproot, wat in herinnering brengt hetgeen Hoofdstuk 
en V van de Pararaton reeds mededeelden, nl. dat Raden Wijaya een. zoon 
s van Mahisa Campaka, die ook Bhatâra Narasingha heette '). Men vindt er 
arâja terug, en in een positie, als hem ook volgens de Pararaton toekomen 
‚ zelfs geprezen op eene wijze, die ons als van zelf zijne verrichtingen en 
elwijze voor den geest roepen, zooals deze in dat boek beschreven zijn. 
Vergelijkt men het verslag van Raden Wijaya's zwerftocht in de oorkonde, 
hetgeen er in den tekst hierboven van staat, dan ziet men dat dit laatste 
ts een flauwe weerspiegeling is van het in het officieele stuk medegedeelde. 
heet er‚ dat hij van Talaga pagér naar Pandakan gaat, daar door den buyut 
lpen wordt, en,‚van daar over Datar het strand weet te bereiken, om naar 
ngönéb te ontkomen. In de oorkonde vindt men achtereenvolgens de namen 
n wungkal, Tumapël, Kédung plut, Lëmbah, Batang, Kapulungan, Rabut carat, 
Hiru, nogmaals Kapulungan en Rabut carat, Pamwatan apajëg (?), Trung (waar 
iet komt), Kulawan, Kémbang eri, de Bangawan, Kudadu op het gebied van 
éme, en Rémbang (nl. het Pasuruhansche) *). | 
__ Evenmin vindt men in de oorkonde de andere persoonsnamen van de 
räraton terug, dan de reeds genoemden, doch hier kan geenszins tevens wor- 
gezegd, dat de verder nog voorhandenen althans niet gedeeltelijk dezelfde 
psonen aanduiden. Geeft de Pararaton nog: Raganâtha, Këbo töngah — Ara- 
ani, Barak kapuk, Rangga lawe, Pédang, Sora, Dangdi, Gajah pagon, Nambi 
(zoon van Wirarâja), Péténg, Wirot, en Macan kuping, in de oorkonde zijn 
bgenoemd: dyah Pamasi, dyah Singlar, dyah Palisir, Prânarâja °), Nayapati, Arya 
Estas een kanuruhan, een dmang (—= dmung), een patih, Paragata, Anggaraksa, 
dra, Kertanagara (een ander dan de vorst van dien naam), Agraja, Ginântaka, 
uru agraja, en het dorpshoofd van Kudadu“). Dit zegt echter niets. De in de 
1) De juiste verhouding blijkt uit Nâg. 46:2 en 47:41. Narasinghamûrti had tot 
mn Lémbu Tal, bijgezet te, Miréng en daar als Buddhistisch beeld voorgesteld, en deze 
mbu Tal was de vader van Wijaya. 
9) Enkele dezer plaatsen worden ook in den Nâg. vermeld, naar aanleiding van 
am-Wuruk’s reis door den Oosthoek; Pagëér Talaga, Pândakan, Kapulungan en Köédung 
uk (het gedicht geeft pêluk en niet pêlut en klaarblijkelijk is die eerste vorm. de juiste, 
r de Bihat nog thans zoo heet). Vgl. p. 271 en 282 der editie. 
3) Prânarâja heet in de Pararaton de patih onder Tohjaya,_ zie Hoofdstuk HI. 
4) Op blad 84 en 11a vindt men deze namen gedeeltelijk nog eens, nl. 8a Prânarâja, 
dee 
N 
Teade itded 
Miza ten 
Ea 
verden 
3 

