HOOFDSTUK Vv. hets AANTEEKENING. 
den van die expeditie door China naar Java meer dan aanleiding had gegeven, 
pordat hij Mêng Ch’i, den keizerlijken gezant van daar, door diens gelaat te 
enden, groven smaad had aangedaan, zie het bericht omtrent Kau Hsing (uit 
v en in ’t algemeen verslag, l/. bl. 22 (148), „the Imperial 
dovernment has formerly had intercourse with Java by envoys from both sides, 
d has been in good harmony with it, but that they have lately cut the face 
If the Imperial envoy, Mông Ch’i’. Dat inderdaad Körtanagara bedoeld was, ziet 
p. toch uit het boven reeds gegeven citaat uit het bericht omtrent Shih-pi !). 
S In het vervolg komt Wirarâja’s vroegere naam, Baüak. wide, niet meer 
roor. Met het oog op de Javaansche traditie omtrent de stichting van Majapahit, 
waarover in de aanteekeningen bij het volgende hoofdstuk het een en ander dient 
je worden gezegd, zij hier op dien naam even de aandacht gevestigd ®), terwijl 
vet tevens van belang is er op te wijzen, dat er hier wel gesproken wordt van 
zoon van dezen persoon, doch dat deze niet Rangga lawe heet, wiens naam 
ook voorkomt, zie bl. 19, reg. 10, maar Nambi ®). 
Het pinggir Aksa van den tekst, Bman werd boven in de vertaling 
ds in pinggir raksa, wat het zijn moet, verbeterd. Het is terug te vinden in 
tegenwoordige Leksa, langs welke rivier men nu nog vindt de overblijfselen 
ran een versterking, iets in den trant van den Chineeschen muur, doch natuurlijk 
j veel minder beteekenis. Over deze ruïnen sla men na Dr. Verbeek’s Oudheden 
_ Java, bl. 269 en 291 (N°. 552 en 608) en de daar opgegeven literatuur. 
a. p. vestigde genoemde geleerde er reeds de aandacht op, dat genoemde muur. 
vel de grensscheiding tusschen Tumapël en Daha zal zijn geweest *). 
ä ‘Sumênép, het oostelijk gedeelte van Madura, heet hier Sungënëb. 
Met het oog op het historische gehalte van dit hoofdstuk, dat wij lieten 
digen met den dood van Körtanagara, zou hier ter plaatse reeds een heel stuk 
pen te worden aangehaald uit de reeds genoemde oorkonde van 1216 Caka, 
ES 
angezien mep: in die oorkonde een kort, maar officieel verslag aantreft van den 
fier voorkemenden krijg door Jaya katong met Körtanagara gevoerd. Met den dood 
den laatste was de veldtocht echter nog niet afgeloopen. Zooals uit het begin 
het volgende. hoofdstuk blijken kan, moest Raden Wijaya, die uitgezonden 
eres . 
1) Over de zending van Meng K’i naar Java is nader gehandeld door Kramp ín het 
jum Kern (1903), p. 357—361. Zie beneden. 
2) Poerbatjaraka oppert de mogelijkheid, dat Wirarâja oorspronkelijk de Menak Jingga 
Javaansche overlevering zou zijn. Wira, held, is min of meer aequivalent van menak, 
ijl raja en jingga beide de beteekenis rood hebben. 
3) In de Rangga lawe wordt van Rangga Lawe gesproken als van een zoon van 
Niraraja, vgl. de opmerking over de Rangga lawe in-de inleiding. En 
__4) Verg. over deze grens nog Inl. t. d. Hind.-Jav. kunst (1920), II p. 3. Het in den tekst 
renoemde Lawor is door Van Stein Callenfells in Oudh. Versl. 1918, 2, p. 84 sq. geïdentificeerd 
> 
Ld 

