HOOFDSTUK 1. — 58 — VERTALING. 
den hof Boboji. Zij reed (daarbij) op een wagen. Bij het afstijgen van den we 
in den tuin, deed het toeval!) hare bloote dij tot op haren schoot zich: f 
worden ®), en zag Ken Angrok daar een vuurgloed. Hij raakte daardoor in 
war 2), en dan ®), zij was zoo volmaakt en onvergelijkelijk schoon, dat hij verli 
werd, en niet wist hoe hij het had. ä 
Nadat Tunggul amëtung van zijn uitstapje weer naar huis gekeerd wy 
vertelde Ken Angrok (wat hem overkomen was) aan den eerwaarden Lohgäy 
„Eerwaarde vader, wat is het voor een vrouw, wier schoot een vuurgloed uitstr 
brengt zij ongeluk of geluk aan5)?” De eerwaarde zeide: „Wie is dat, 
jongen?” Angrok zeide: „Vader, er was een vrouw, wier schoot ik zag”. De 
waarde Lohgawe zeide: „Zulk een vrouw, mijn jongen, is eene nûrîgwarî (met 
resse der vrouwen) ®), zij is het beste puik der vrouwen, mijn jongen, de ellendú 
(armste, slechtste) man *), die haar de zijne maken kan, wordt wereldveroveraar® 
Angrok zweeg eerst een poos, en zeide toen: „Eerwaarde vader, de vrouw 
schoot dien vuurgloed uitstraalde, is de gemalin van den akuwu van Tumapl; 
nu ik dat weet ®) zal ik hem door sluipmoord met een kris het leven bene 
door mijn hand zal hij omkomen, mits u het goed vindt”. De eerwaarde 
woordde: „Mijn jongen, Tunggul amëtung zal door uw hand sneven, maa 
gaat niet aan, dat ik mijn goedkeuring hecht '°) aan hetgeen gij doen wilt; d: 
is geen handelwijze gepast aan een brahmaan; doe evenwel!) wat gij wil: 
Angrok zeide: „Dan, vader, neem ik afscheid van u”. De brahmaan zeide En 
„Waar wilt gij heen gaan, mijn jongen?” Angrok antwoordde: „Naar Karui 
daar woont Bango samparan, een speler, die mij tot kind ‘heeft aangenomen 
veel van mij houdt; dien wil ik het vragen; misschien hecht hij er zijn goedkeu 
aan”. „Dat is goed, maar, mijn jongen, blijf niet lang te Karuman”. An 
zeide: „Wat zou ik er lang te maken hebben?” 

Ken Angrok verlaat nu Tumapël, bereikt Karuman, en vindt (daar) Ban) 
samparan. „Waar komt gij van daan, — (zoo luidt de ontvangst daar), — gij 
in lang niet bij mij geweest. Het is mij of ik droom, dat ik u weer bij mij 
Gij zijt wel lang weg geweest’. Ken Angrok antwoordde hem: „Ik ben in Tum 

2) In ’tJav. kengis wêtisira kengkab tëkeng rahasyanira. — Dit laatste woord 
naar Rouffaer opmerkt, het best met het Oud-Hollandsche „heimelijkheid” weergegeven. 
3) In ’tJav. kawéngan. — J.: was daarover verbaasd. | 
4) J.: evenwel. ‘ 
5) In ’t Jav. laksananipun. — J.: omineus teeken. 
6) Beneden ardhanâricwart. 
7) In ’tJav. wong papa. 7 
8) In ’tJav. ratu aîtakrawarti. 
9) J.: als dat zoo is. ê 
10) In ’t Jav. angadyanana, zie ook verder beneden in den tekst. 
11) P.: want dat. ë 4 
12) In ’t Jav. ahingan, vgl. bl. Ml, reg. 5. — P.: het moet geheel afhangen van | 
eigen wil. 


