HOOFDSTUK 1. — 46 — VERTALING. 
P 
er een mensch (bij) gedood wordt, maar er is op een andere wijze niet te vol 04 
aan het verzoek om een rooden bok als offer ')”, De losbandige nam (namelijk 
op zich het deuroffer van Mpu Tapawangköng te zijn; hij deed wat Ì 
beloofde, om op die.wijze terug te keeren ®} naar Wisnu’s wereld *), om zich we 
in de midden- (d.i menschen-)wereld te kunnen incarneeren in iemand 
staat; aldus namelijk verzocht hij. Dat is het oogenblik geweest, ‘dat Mpu Tap. 
È 
wangköng hem toestond, dat hij zich incarneeren zou in overeenstemming 
hetgeen hij bij zijn sterven vroeg. Hij doorleefde de zeven kreitsen. Na zijn doo 
nam hem Mpu Tapawangkéng als offer 5), en toen dat gebeurd was, vloog hij w 
(verdween hij) naar Wisnu’s wereld, zooals de afspraak was, die hij gemaakt k 
toen hij zich als offer gaf, en verzocht in staat gesteld te worden zich beooste 
den Kawi te incarneeren. | E | 
(Begin van het eigentlijke verhaal). Bhatâra Bhrahma zag uit®) naar ieman 
bij wie hij een kind verwekken kon. Daarmede viel samen, dat er een jon 
bruidspaar was, dat juist de liefde pleegde. De man heette Gajahpara, en d 
vrouw Ken Endok. Zij bewerkten als landbouwers hun grond. Ken E 
bracht haren man Gajahpara zijn eten op de sawah. pl 
[2] De sawah, waarheen zij het eten bracht, heette Ayuga, en de stre 
waar Ken Endok woonde, Pangkur. Toen daalde Bhatära Brahma neder en 
besliep Ken Endok, op de Tégal lalatëng. Hij legde haar een verplichting 
„Laat u niet weer door uwen man beslapen; als gij u door uwen man zult lat 
e 

ef „en da 
1) Dat in hetgeen tot hiertoe vertaald werd, de juiste zin getroffen is, is alles bel: 
zeker. Men lette er op, dat ook lager in den tekst herhaaldelijk zaken, waarop voorafgaat 
mededeelingen reeds sloegen, en waardoor dezen alleen duidelijk worden, eerst later wor 
vermeld. — P.: Het gevraagd offer (van) een rooden bok (d.i. de bruine Javaan) kan 
mogelijk de zonde reinigen (mmutusakëna papa?) 
2) J. „zeide, dat hij”. 
3) Lees margahanira mulih. 
4) In ’tJav. maring Wisnubhuwana. Hieruit, men leze ook wat er dadelijk op v 
moet men opmaken, dat de amëgati apus, die dus eigenlijk dáár thuis behoorde, en zich s 
daar uit wil gaan incarneeren, niemand anders dan Wisnu zelf was. In wien hij zich zalg 
ncarneeren, wordt nog niet gezegd, doch, terwijl het zieh reeds hier laat vermoeden, dat d 
wezen zal in den hoofdpersoon van ’t volgende verhaal, blijkt het op bladz. 8, reg. 31 v 
dat inderdaad Ken Angrok de uitverkorene was. Deze, door Bhatâra Brahma verwekt, e 
Bhatâra Guru, in een plechtige samenkomst der goden, zijn zoon genoemd, is dus d 
boven ook nog een incarnatie van Wisnu. Het is zaak, daarop hier reeds even de aa 
gevestigd te hebben. Dit’ hoogst onduidelijke voorspel, om ’t zoo te noemen, moet toch 
twijfel dienen, niet minder dan hetgeen later zoo veel duidelijker omtrent Angrok’s a 
wordt verteld, om diens grootheid en zijn eigentlijke wezen in het licht te stellen. Ken Ang 
volgens de hier gevonden overlevering de stamvader van de latere vorsten van Majapal 
‚was geen gewoon mensch. Bij het lezen van het eerste gedeelte van het boek houde men di 
steeds in het oog. Dat moest worden aangetoond, en het is begrijpelijk, dat men daar: 
middelen bezigde, die dat, van inlandsch standpunt, duidelijk konden en moesten ma 
intusschen behoeft daarbij geen opzet of beraamd bedrog in ’tspel te zijn geweest. 
5) P. vertaalt ‘het voorafgaande: incarneeren zou; hij bèproefde den toestand 
het doodzijn en doorleefde de zeven kreitsen. Nadat hij dit gedaan had, nam hem M. T. als of 
6) In ’tJav. angilingilingi. Ke 
Ee 
‘ 




