AANTEEKENING. 
brit aan door middel van den tekst van de Pararaton, hier dient deze 
vestigd te worden door nog een andere oude oorkonde, die uit 1295 Caka’ 
gteekent, en met een stuk dat door dezen vorst geïtereerd is geworden, reeds 
880, door den Heer K. F. Holle in facsimile en transcriptie is uitgegeven !), 


‚nog in hetzelfde jaar aan Prof. Kern aanleiding gaf die beide piagëm’s 
gmaals te transcribeeren en voor het grootste gedeelte te vertalen °). 
_____De oorkonde uit aka 1295 noemt Z. M. Râjasanagara, Dyah Hayam wuruk, 
Is regeerend vorst, op de navolgende wijze: (12a) …. yatika nimitta dyah parîh 
wmamya bhakti pâduka bhatâra erî râjasanagara, dyah hayam wuruk, mang (12b) 
ang ri waluyânikang bungur muliha dharmasimânuta sarasaning pragâsti ring 
un malama; ndâ tan tinëngêt de pâduka bhatâra grt hayâm wuruk, makakarana 
kadrdabhaktin dyah parih, mwang kawidagdan rasika marki pâduka bhatâra 
djasawarddhan?, mwang yugalanira grî ranamanggala, apan grÎ râjasawarddhanî 

keng sânak: agraja de erî mahârûja, „naar aanleiding hiervan dan heeft Vrouwe 
h zich onderdanig buigende voor Z. M, Râjasanagara, Dyah Hayam wuruk, 
van VEae Parih EE van de bekwaamheid, waarmede zij H. H. Râjasa- 
yardhant en haren partner Z. H. Ranamanggala heeft opgepast; nu is H. H. 
jasawardhanî eene dochter van den jongsten broeder (of zuster) van Z. M., 
am wuruk, terwijl GH. Ranamanggala een zoon is van den ouderen broeder 
zuster) des konings’ ?), maar levert zoo tevens weder de gelegenheid om 
te toonen, dat in het Hyang Wekasing sukha in de vierde strophe van de 
junawijaya zijn persoon schuilt ) die, zooals uit de Pararaton blijkt, ook 
En naam droeg. 
___Naast Räjasanagara vindt men er toch een neef van hem genoemd, die 
manggala heette, een naam, dien men zoowel in de Sutasoma als in het 
\juist genoemde gedicht aantreft als dien van den fautor van Mpu Tantular, den 
[m aker dezer beide kakawin's. Ziehier de gedeelten dezer beide gedichten, die ter 
1) Verh. Bat. Gen., XXXIX. 
2) Versl. en Meded. Kon. Ak. van Wetenschappen, afd. Letterk. 2: X (1881), bl. 77— 
3) Mijne vertaling hier wijkt uit een open reden, bepaaldelijk in de eigennamen, van 
van Prof. Kern eenigszins af. 
4) Hierop werd reeds gewezen in De koperen platen van Sëmbiran (Boeleleng, Bali), 
Ì onden in het ibid vadia sen: en het oud-Balineesch, in Tijdschr. Bat. Gen. XXIII 
(1890), bl. 30, noot. 

