ES 
% 
HOOFDSTUK XII. — 181 — AANTEEKENING. 
À „In the year 1405 (—= 1327 Caka) the eunuch Chêng Ho was sent as a 
essenger to this country and in the next year the two kings made 
ar ad each dav the eastern king was defeated and his 
Ee and when the soldiers of the western king entered the market plaèes 170 
their followers were killed by these; on this the western king became afraid !) 
sent envoys to ask pardon. The Emperor gave them an. edict reproving him 
verely and ordered him to pay sixty thousand thails of gold as a fine”. Enz. °). 
Behalve het voorafgaande, waarmede gelukkiger en merkwaardiger wijze 
t historisch gehalte van de Pararaton ook wat een ander gedeelte van dit 
hrift betreft, in het licht kon worden gesteld, moet er over de pericope, waarin 
n de mededeelingen aantreft over een krijg tusschen dat westelijke en dat 
stelijke rijk, tusschen Majapahit en Balambangan, nog eene vraag gedaan worden, 
wel deze: of het niet waarschijnlijk is, dat mett daarin een schildering vindt 
pn den krijg en het wapenfeit, die, gecombineerd met allerlei andere zaken (uit 
folklore) het leven gaven aan den bij de Javanen zoo bekenden Damar Wulan 
man, welke. nu op deze wijze feitelijk op een historischen achtergrond zou 
en te berusten? De aanknoopingspunten zijn niet vele; doch is zulks wel 
hoodig? In hoofdzaak, — het volgende toch wordt immers ook hier verteld, — dat 
nder een vorstin van Majapahit, een groote oorlog gevoerd werd tusschen dat 
en Balambangan, waarbij dit laatste het eerst won, maar later door onver- 
hte hulp de krijgskansen keerden, zoodat Balambangan te niet kon worden 
daan, en dat de vorst van dat rijk door een persoon, die hem opzocht, geveld 
werd en onthoofd, waarna deze zijn hoofd naar Majapahit bracht, is het raam van 
| len roman en het beloop van dezen parégrëg het zelfde. De held, die hier Bhre 
drabhûmi (— Menak Jingga) ombrengt, heet hier wel anders: Raden Gajah, 
angabhaya, Bhra Narapati, en niet Damar Wulan, de vorstin geen Kéücana 
mgu, enz. enz., en men vindt in den roman allerlei verhaald, waarvan hier geen 
or te vinden is®, evenals omgekeerd ook de verdere bijzonderheden van den 
(le transcriptie is, ook P'iling daha kunnen worden uitgesproken. Dit zou kunnen beantwoorden 
} Bhreng Daha; de zaak zou ’tzelfde blijven, maar ook hier, als in ’t westelijke rijk, de 
r van den vorst meer op den voorgrond zijn gedrongen. Wat Tumapël betreft, behoeft 
n zelfs niet eens zoover te gaan, daar deze naam bij de Chineezen, zooals uit die berichten 
t, zoo goed als synoniem is met Java (Oost-Java). 
1) NL voor de Chineezen. Men ziet het, het verhaal is zoo goed als van ooggetuigen. 
2) Het vervolg doet hier minder ter zake. De western king betaalt slechts een 
gedeelte, doch krijgt de geheele boete daarop kwijt gescholden. 
si 3) De Rangga lawe van den Damar wulan is natuurlijk dezelfde als die welke hier 
Joven in Hoofdstuk V, VI en VIII voorkomt, ook al zijn hier zijne latere gedragingen lijn- 
BEebnbvergeetnd: aan wat hij in de Damar wulan doet. Op.den smid van Lumbang, 
Gandring van Lumbang, in den Damar wulan (oudste redactie) Mpu Lumbang, werd 
en, in verband met eene opmerking, die straks in den tekst iets lager voorkomt, dat Menak 

