
HOOFDSTUK XIL. — 183 — AANTEEKENING. 
Wie nu die Bhre Daha was, die door Bhra Hyang Wigesa naar het Westen 
| medegevoerd, en of zij de persooon was, welke Bhre Wîrabhûmi tot zoon had 
ämgenomen, is eene zaak die moeielijk is uit te wijzen. De gebezigde uitdrukking, 
| gëmban, wijst zonder twijfel op een dame, en in de aanteekening bij Hoofdstuk X 
ord het reeds beredeneerd, dat moeielijk iemand anders dan Bhre Daha II Bhre 
Nirabhûmi kan hebben aangenomen. Nu kan men gissen, dat de Bhre Daha, welke 
Bhre Wirabhûmi werd aangetroffen, de dochter was van Pandan salas I (40), 
e Daha III (49), de echtgenoote van Bhre Tumapël III (b) (39), of de latere echt- 
renoote van deze, door Bhre Wirabhûâmi bijv. geschaakt, te meer-daar Bhre Daha II 
volgens de berekening boven, reeds tusschen 1293 en 1298 overleden was. Maar 
wijl dit op zich zelf reeds slechts een gissing is, zijn daarmede de moeielijkheden 
ent deze persoon toch nog niet uit den weg geruimd, daar, terwijl volgens 
zelfde berekeningen ook, de dood van deze Bhre Daha, Bhre Daha III (49), ons 
straks in ditzelfde hoofdstuk, bl. 31, reg. 21 wordt bericht, f 1338, er in ’t vol- 
e hoofdstuk weder een Bhre Daha ten tooneele treedt, in wier persoon, want 
k daar moet een vrouw bedoeld zijn !), men onwillekeurig weder iemand ziet, die 
ls kind aannam. Doch hierover zie men wederom verder bij het volgende hoofdstuk. 
Zooals men gezien heeft, werd hier, omdat de Pararaton het niet uitdruk- 
ĳk zegt, voorzichtigheidshalve geregeld slechts vermoedender wijze gesproken 
van den Heer Groeneveldt aangehaalde, dat wat er over de partgreg *) in de 
raraton voorkomt, ons feitelijk ook door de Chineezen wordt bericht. In het 
ehaalde wordt de naam van Hyang Wigesa, die er slechts wordt aangeduid 
t „the western king, Tumapan”, niet genoemd. Daarom is het van belang bij 
lit hoofdstuk nogmaals naar die Notes te verwijzen, omdat men daar iets lager 
nog deze mededeeling aantreft: „In the year 1415 (—Caka 1831) the king 
adopted the name Yang Wi-si-sa, and sent envoys to thank the Emperor for his 
Dorp te Sémarang onder toezicht van Raden Paüiji Jayasubrata werd uitgegeven, en zeker 
je jonger is. Deze werd. volgens eene aanteekenineg van Raden Mas Ismangun Danuwinata 
ih te) bl D o 1 
vaardigd door Raden Rangga Prawiradirja, weleer wêdana maïcanêgara te Maospati); te 
en n°. CXVI (Cov, 1866(2)) en CXVIII (Cod. 2192)?, Behalve deze bestaan er nog andere 
ctie’s, althans fragmenten daarvan, die van minder beteekenis schijnen te zijn. Van veel 
ang daarentegen zou wel eens kunnen blijken te zijn, wat men aantreft in een Sérat kanda, 
ier beneden achter Hoofdstuk XVIIL, in een extract uit dat boek, dient medegedeeld te 
rden. Een Damar wulan in lakon-vorm vindt men in Tijdschr. Bat. Gen. XXXVII (1895), 
457; op het einde van deze wordt hier, in verband met wat de Pararaton omtrent de 
latere lotgevallen van Raden Gajah verhaalt, nog eens de aandacht gevestigd. 
1) Zooals nader zal blijken, achten wij voor deze opvatting van Brandes geen vol- 
enden grond aanwezig. Ook de gevolgtrekking, dat deze Bhre Daha IV in nauwere betrekking 
t Bhre Wîrabhûmi zou hebben gestaan, moet o.i. vervallen. 
2) Régrég — rérig — rurug — lurug N. Jav. en ook wug in ’t Bal. — Verg. bl. 177, noot 3. 
18 
’ 
# 5 
in 5 ke J _ d 
DELTA ETAM OT vols. er 
ERP NER ENE ET oe DU iK, 
cake pe pnt ARN PE en 
si 
e ee, „. 

