ES 
HOOFDSTUK XIII. en Een AANTEEKENING. 
zet 
En 
_Bhrä Paramegwara IL (47) de gemaal was van de prabhu istri III, en 
cht niet die van prabhu istri Il (Dew? Suhitâ), en er werd dan ook reeds 
in de aanteekening bij Hoofdstuk X, waar aangenomen werd, dat deze 
ede prábhu istri II, met Bhra Paramecwara II in het huwelijk trad, een 
teeken bij dien echt geplaatst, aangezien de bewoordingen van bl, 30, reg. 3 
er wel aanleiding toe geven te veronderstellen, dat zij beiden in het huwelijk 
n, doch daartoe niet rechtstreeks dwingen. Men vindt daar toch niet anders 
„putrestri mijil bhre prabhu stri, bhiseka dewi Suhita en aputra mijil bhre 
ipan, bhra Hyang -Paramegwara sirajd Ratnapangkajd bhiseckanira, angalap 
a prabhu istri, tan apuputra sira. Er wordt wel gezegd, dat hij huwde met 
_prabhu istri, doch niet met die, welke Dewfî Suhitâ heette, en van Dewf 
itâ wordt wel is waar niet aangeduid, dat zij ongehuwd bleef, doch ook 
ler evenmin geconstateerd, dat zij wel in het huwelijk trad. Doch zou het nu, 
hetgeen er nog verder aan het licht kwam, hoe weinig zeggingskracht er ook 
En schuilen moge, niet aannemelijker zijn te veronderstellen '), dat men met Bhra 
amecwara zijne gade in één heiligdom heeft laten rusten, en dat ook in de 
abhu istri van bl. 30, reg. 6 zijne gemalin te zoeken is, de vorstin die in 1369 
a overleed, d.i, dus de Bhre Daha, welke in 1359 Caka ratu werd? ?), 
Kon op deze wijze hier als van zelf eenige kritiek gegeven worden op 
ontworpen geslachtslijst, daar het aan den dag kwam, dat deze niet in alle 
derdeelen een onvoorwaardelijk. vertrouwen verdient, wat op zich zelf reeds van 
ot nut is, omdat men er door weerhouden worden zal er te absoluut op te 
wen, het bleek tevens dat er van verschillende gedeelten van den tekst ook 
Prerschillende opvattingen mogelijk zijn, en dat hoe correct de redeneeringen over 
le persoon van de Bhre Daha van bl, 31, reg. 10, die der parëgrëg, op zich zelf 
mochten zijn, wat aan den lezer ter beoordeeling ‘wordt overgelaten, het toch 
wel mogelijk is, dat zij juist niet Bhre Daha III was, en dat in haar juist 
ocht moet worden de latere prabhu istri II, wellicht zelfs de Bhre Daha 
di tg 
er DorsBrike Veegl rs 
7 k k î, 

oogen geslagen had. Hier verdiepen wij er ons niet verder in, doch achten 
t daarbij veroorloofd om er nog verder op te wijzen, dat de prabhu istri II, 
| | À 5 1) Gelijk boven reeds bleek, is ook een andere oplossing dan die van Brandes mogelijk, 
Ea Hij gaat er van uit, dat Paramegwara en Âe in 1369 gestorven vorstin een paar vormen; 
d aar de laatste de prabhu istri III is, moet ook P. met deze vorstin, en niet met prabhiu 
listri II, gehuwd zijn geweest. Men kan ook zeggen: daar P. de echtgenoot der prabhu istri 11 
as, en de in 1369 overleden koningin Tels II, dus Suhità zijn. De bewoordingen van 
Pararaton-citaat, zoo juist aangehaald, waar Parämecwara echtgenoot der prabhu istri 
eet, en juist van te voren Suhità als prabhu istri aangeduid is, bevelen o.i. deze laatste 
redeneering aan. 
ri -2) „Hoe twijfelachtig het intusschen is, blijkt uit een derde voorbeeld van het begraven 
in één heiligdom. Volgens bl. 31, reg. 25, en 32, reg. 6, ook hier tunggal dhinarma, werden, 
Bhre Wänekär IER (41) en Bhre Kabalan II (50) beiden te Suméngka bijgezet; deze personen 
en vader en dochter. — Of vader en zoon? Zie de vertaling op bl. 159. 

