| 
tt AANTEEKENING. 
TITEL. 
Zoo luidt het Boek der koningen !). 
Geschreven te Iccasada, te Gela pénék, in (aka 1535. Toen kwam het 
sel rijven gereed op Pahing Sanegcara (Zaterdag), Warigadyan, op den 2en van 
le donkere helft van de maand Karo. Dat de lezer niet nalate te verbeteren 
etgeen er te weinig of te veel*) is aan slechte letters, zonder dat men zich: 
re aan het aantal ®), want het is van iemand die zeer dom is en pas begint te 
| 
K lee ren. Om, lang leven zij er, zoo zij er, zij er, heil zij er, ook voor den afschrij ver. 
® 
E 
| 
AANTEEKENING. 
Pararaton of het Boek der koningen is de eigentliĳke titel van het geschrift, 
le, zooals als bekend mag verondersteld worden, oudtijds, of nu nog, in ouden 
ant, op Hindu-wijze, geregeld aan het slot van een boek of een hoofdstuk werd 
geplaatst, evenals men ‘ook den naam van de versmaat in het einde van den 
ng, waarin hij gebezigd was, pleegde te noemen *. In de wandeling is 
ntusschen Arok of Angrok, Ken Arok of Ken Angrok meer gewoon, waarvoor 
het begin van het boek, zelfs reeds de eerste woorden: nihan katuturanira ken 
Angrok, „Als volgt luidt de overlevering omtrent Ken Angrok”, de verklaring geven. 
Là Tccasada is gelijk aan Sukasada, de naam van een plaats iets ten zuidoosten” 
van Singaradja, de hoofdplaats van Buleleng. 
De datum: Zaterdag-Pahing van de wukwu Warigadyan (bij de Javanen 
Narisegune), de 2e panglong van de maand Karo, Caka 1535, beantwoordt aan 
8 Augustus 1613 A. D. 
Na dezen kolophon vindt men in B?) nog de navolgende historische 
danteekeningen : 
Sumilih Cineng Bandaring Bali, i gaka, rupa-wuku-rètu-janma, (1671), 
bmagd wegakâ en Gusti Bânwâ amangun pasowan ring kali Buntil, i gaka, uti- 
rösi-rasa-bumi, (1673). 
1) Poerbatjaraka vertaalt: Boek der koningschappen, daar hij Pararaton opvat als 
pa + raraton; verg. pasasangkalan en palëlindon; Brandes, Beschrijving Handschr. Vd. Tuuk 
II (1903) bl. 244 en Van der Tuuk Wdb. s. v. Zindu. 
ij 2) Te lezen de sang euddhâmaeca tunalêwihing; en voor krsnapasa: krsnapaksa. 
3) J. durbhiksa, slecht, onduidelijk van een letter; naga, doorgehaald van een letter 
„d.T. met vraagteeken). 
4) Bij het bezigen van de zoogenaamde groote maten plegen de Javanen van Java 
ook in de jongste tijden deze gewoonte nog te volgen, daarvoor zie men bijv. den Arjuna 
Basrabahu-tekst van Tasadipaera TI, waarin men aan Hel einde van iederen zang geregeld 
den naam van de maat aangegeven vindt, zie het hds. der Leidsche Rijksuniversiteits- 
bibliotheek 1855 (I); waar de zang overgaat, en dus de maat verandert, vermelden diezelfde 
Javanen ook veelvuldig in de groote he die het scheidteeken is, in cijfers, het aantal 
syllaben, waaruit iedere vierel der strophen van den daarop volgenden zang bestaan zal, het 
er van de lampah, zooals dat heet. 
5) Ook met een kleine afwijking in F; zie bl. 41. 
ad 

