— 207 — 
daaromtrent leidt die titulatuur nog verder van den rechten weg, en inderdaad, 
el beschouwd is er, zooals boven eigentlijk reeds te kennen werd gegeven, maar 

het, contract met Verijssel in 1743 A. DA in haar geheel of bi fragmenten, ook 
oorhanden moge zijn, steeds geeft zij, hoewel telkens in andere woorden °), met 
slechts zeer onbeduidende kleine afwijkingen, zakelijk hetzelfde te lezen, en niet 
van Mataram, ook keld opzichte van het sen over de voorafgaande perioden 
verhaalde kan men niet anders zeggen, dan dat het altijd een en hetzelfde geeft 
en daarbuiten eigentliĳk niets voorhanden is. Met het oog op dit laatste dient er 
echter nog iets te worden opgemerkt. 
| Bij het voorafgaande werd geenszins vergeten of voorbijgezien, dat er 
nevens dat gedeelte van de Babah tanah Djawi, hetwelk de oudere geschiedenis 
‘behandelt, een rijke literatuur voorhanden is aan wat men de bronnen voor dat 
gedeelte zou kunnen noemen, ook al zijn verschillende der hier bedoelde boeken 
jonger dan die babad in haar eersten opzet zelf *), en er verder ook, nog 

1) Op een zeer merkwaardig stuk, waarin zich iets van die oudere geschiedschrijving, 
althans voor Oost-Java, nog afspiegelt, kon gewezen worden in Iets over een ouderen Dipa- 
_nègara, enz. in dijddenr. Bat. Gen. XXXII (1889), bl. 368 enz. 
er 2) Men lette er intusschen op dat het gedeelte, hetwelk de lotgevallen van Jaka 
Tingkir, den lateren eenigen vorst van Pajang, beschrijft veelvuldig, ook daar waar de 
_verbatie van het overige rene toch basiaeed: of zoo goed als wroordelhk hetzelfde is. 
Dit gedeelte moet dus 19 een oud-stuk zijn, en go reeds vroegtijdig bijzonder de aandacht 
ú hebben getrokken of in den smaak zijn. gevallen, dat men het òf geregeld heeft afgeschreven 
ee bf, wat eerder te veronderstellen is, uit het Hoofd kende, en respecteerde. 
a 3) Hieruit volgt direct, dat men de vele redacties die van de Babad tanah Djawi of 
gedeelten daarvan bestaan, niet naar den inhoud, waarvan intusschen wel de omvang aan 
te geven is, te beschrijven heeft of te vergelijken, maar dat men ze naar het uiterlijk, den 
î vorm dient te kenschetsen. Ditzelfde geldt voorloopig ook van: alle andere hetzelfde verhaal 
leverende geschriften of redacties, als de Damar wulan’s, de Yusup’s, de Anbia's enz. enz. 
4) Evenmin dat men naast het latere gedeelte bijv, een Babad bédah kuta Mangir 
# een Pranacitra aantreft. Wat dit laatste goetdt aangaat, dat een enkele episode uit 
_den tijd na de verovering van Pati door Mataram beschrijft, het is het lezen meer dan 

