
— 214 — 
dochter van een widadari Nawangwulan en den kyai gëde, huwt, op deze wijz 
geparenteérd rakende aan lins want deze kyai gëde was de in de wilder 
geboren, door randa Tarub aangenomen zoon van de dochter van ki-agëng Kem 
bang Lampir en een weggeloopen zoon van kyai agëng Kudus. Kyai agëng Tart 
geeft Bondan kajawan den naam Tuëmbu pétèéng !). 
Het nieuwe geloof had ondertusschen groote vorderingen gemaakt, Op 
verschillende plaatsen zaten swnan’s; zoo was er o.a. ook nog een zekere Seh/ 
Áripin, die na zijn dood: te Pamalang begraven werd. 
Brawijaya zendt daarom Gajah mada tegen Giri. De sunan daar wer pt: 
zijn schrijfstift (kalam), onder een gebed, neer; deze wordt een kris, de kalam Ki 
Kala muüéng ®), en verjaagt den vijand. Na des sunan’s dood, als zijn kleinzoon 
Sunan Prapen hem is opgevolgd, trekt men op nieuw tegen Giri op. Men breekt, 
het graf open, doch wordt door de daaruit te voorschijn komende wespen °) naar 
Majapahit teruggedreven. Raden Patah wordt nog eens opgeroepen. Hij weigert! 
te komen, komt zelfs in opstand en nu trekt men, de verhouding is een andere! 
geworden, vereenigd met Madura, Tuban, Surabaya en Giri, tegen Majapahit op. 
Brawijaya vaart met al wie hem nog trouw waren gebleven, ten hemel. De slaa! 
(majesteit, grî, voorgesteld door een tndarw) van Majapahit gaat over ‘op Bintara. 
Gedurende 40 dagen neemt Giri het opperbewind waar. Dan wordt Raden Patah, 
Senapati Jimbun, tot sultan van Dèmak gehuldigd. 
‚ Ook bij de Sérat kanda vangen wij hier het verhaal aan met de stichting 
van TRE die volgens dezen tekst in 1221 A. J. zou hebben plaats gehad. 
Men vindt hier een geregelde reeks van jaartallen (1221, 1223, 1229, 1284, 1250 | 
1267, 1270, 1301, 1308, 1320, 1327, 1328, 1329, 13.2, 1398, 1399, 1400) Ì 
waarop intusschen vermoedelijk al zeer weinig te vertrouwen is. Toch verdient 
het verhaal, zooals het hier gedaan wordt, zonder twijfel zeer de aandacht, 
dient men het wellicht voor het grootste gedeelte historische waarde te ontzeggen. 
Bij de lezing houde men de bovengemaakte opmerkingen vooral in ’t oog, en 
zonder twijfel doet het, al is dat niet de reden waarom er hier eene pl 
aan moest worden toegekend, ons een eigenaardigen blik slaan op de geschies 
denis van den Damar wulan-roman, bepaaldelijk het laatste gedeelte daarvan. 
Was het mogelijk den ouderdom van ‘deze redactie van de Sërat kanda iets 
nauwkeuriger te bepalen, dan ons thans gegeven is, waar slechts gesteld kan 
1) Ook Lémbu péténg, mede voorkomende als de stamvader der vorstenhuizen 
Madura, is een merkwaardige naam, niet minder dan het geheele verhaal van den zwerveli 
die na eerst door Kyai Sela ver Horzd te zijn, in Tarub komt, en dan huwt met Nawa 
wulan, een der badende widadari’s. 
2) Deze legende berust vermoedelijk op eene woordspel of een eigenaardigde speling | 
Kala mufiëng is als naam van een kris geheel begrijpelijk; teen gespeld, lost me s Ì 
dit weder licht in Kalam mufiëng op. 
8) Men herinnere zich hier het pêlanduk-verhaal in den door den Heer Klinkert im 
1893 uitgegeven Pölanduk-tekst, n°. 7 (bl. 70—80), zie Tijdschr. Bat. Gen. XXXVII (1894), ) 
bl. 382. — Verdere litteratuur over de wespen-episode, ibid. bl. 383, noot 1. Á 
in 


