— 224 — 
Jenalkabir, de zoon van zijn oom, den vorst van Cémpa, sluit zich bij hem aan, 
begeerig als hij is naar de’ ngelmi. Zij landen te Jëpara. Jenalkabir gaat n 
Grage om eerst een woonplaats te zoeken. Hij vindt daar dipati Talorëmi, die | 
zich bekeert en hem zijn dochter schenkt, met wie hij te Jäpara, aan de Rènga 
rëngan, gaat wonen; Sayit Rahmat was ondertusschen naar Kudus, dat toen nog | 
Tajuk heette, gegaan. Daar blijvende, omdat Sayit Seh, zijn zoon, ziek was, huwt hij Í 
ook met ee vrouw van daar, Nyai Lara ngunyun, de dochter van Puraga (of | 
Nuraga), die eigentlijk van Majapahit was. Als Sayit Seh weer hersteld is, laat hij haar | 
zwanger achter, met de opdracht om ’t kind, zoo hem een zoon geboren worden mocht, | 
Raden Undung te noemen. Te Majapahit laat hij zich door Sastra(wi)jaya bij Dara= | 
wati brengen. Bij Brawijaya geïntroduceerd, schenkt deze hem Ampel en de dochter | 
van twnènggung Wilatikta van Tuban, de kleindochter van Arya Teja. Daar vestigt 
hij zich in 1308 (asta-ilang-gunane-aji). (398) Ni Rasëöksi is intusschen van Jaka 
Dilah bevallen. Deze wil weten wie zijn vader is. Zijn moeder en zijn oom zijn 
| 
onwillig hem in te lichten. Zij krijgen hunne menschelijke gedaante weer terug, | 
als hij verwoed hen bewusteloos heeft geslagen. Nu verneemt hij wat hij weten | 
wil, en dan gaat hij naar Majapahit. Hij begeeft zich tot Gaäjah mada en deelt — 
dezen mede wat hij weet. De patih brengt den van Tayu gekomen jongeman tot 
den vorst, die belooft hem als zijn zoon te zullen erkennen en hem Pulo Palembang 
te zullen geven, als hij de dieren uit ’twoud op de alun-alun zal hebben gebracht. 
Hij doet het, krijgt Palembang, (399) en den naam Arya Damar !). Om de droefheid 
van Darawati te stillen, geeft de vorst hem zijne vrouw uit China, die zwanger is, 
mede, hem tevens opdragende, Pökik te Bantén en Jakarta te Jakarta te plaatsen als | 
Jaga tampingan. Spoedig daarop wordt ook Darawati zwanger. Wandan en Inggris | 
doen een inval met 12 schepen, omdat men hun geen plaats had willen geven om | 
| 
i 
handel te drijven ®). Zij landen te Görsik. Menak Koficar van Lumajang, Sapu jagat 
van Prabalingga, twnènggung Wilatikta van Tuban worden hun tegemoet gezonden. | 
Ook Menak Dödali pötak vecht daarbij dapper mede. De vijand wordt verjaagd | 
en een groot kanon vermeesterd. Dit laatste krijgt den naam van den dipati van — 
Prabalingga, Sapu jagat, wiens buit het was, terwijl hij zelf voortaan Sapu laga 
heeten zal. De islam breidt zich te Ampel uit. Sayit Iskak, een oom van Rahmat, 
die aangewezen was om Garage ®) te bekeeren, brengt hem een bezoek; evenzoo 
Maulana Mahribi, of Sayit Ibrahim, die naar Garage gaan moest. Sayit Ali (Sunan «il 
Gêsang) *), bestemd voor Pamalang, en Sayit Seh Akbar, bestemd voor Tuban, { 
doen dat al evenzeer. Brawijaya vindt alles goed. Als nu Sayit Iskak in Blam- 
| 
Î 
‚Nl 

1) Reeds te voren wordt hij Damar genoemd. 
2) Op deze plaats verdient de aandacht in het bijzonder gevestigd te worden. 
3) Blambangan bedoeld (?) — Rouffaer teekent aan, dat G(a)rage ten rechte Cérbon 
is. Verg. Van der Tuuk Wdb. IV bl. 693 a. Nog zelfs door Crawfurd (die resident van Cheribon # 
was geweest) wordt het tweemaal gekaarteerd als „Chirbun or Grge”, achter dl. HI van zijn | | 
History of the Indian Archipelago (1820). 
4) Gösan (2). 


