Ì no nog achter een grooten hoop steenen, doch Sunan Bonang weet hem toch te vinden. 
De bekeering volgt. (411) Als de moskee te Cérbon voorbereid (limasan) is, gaan 
ls 2 wali's er heen. Het wordt er een met negen deuren en negen pangimanan’s, 
e zij komt in 13.2 (mungal-mangil-murub-bumya) gereed. Opnieuw trekt men 
‚dan tegen Majapahit te velde, doch nu gaat van de Sunan’s slechts Sunan Undung 
If, daar de anderen hunne zonen zenden, nl. Raden Makripat (van Giri), Madi 
pandan (van Bonang, eig. de zoon van Sabrang wetan, d.i. Surya, dus de klein- 
Bn van den dipati van Bintara), Makdum Sarap (Drajat), Japar sidik (Lémah bang), 
\Seh Maolana Gatana (Méjagung), Sunan Panggung (Sunan Ibrahim), Abdullah 
rakim (Sunan Mahribi), Sunan Adiganda (Kali Jaga). Brawijaya zendt Paficatanda 
van Térung), Dayaningrat en Gajah mada. (412) De strijd blijft onbeslist. Raden 
Kébo kënanga, de zoon van Dayaningrat, loopt, uit vrees voor zijn leermeester, 
Seh Lömah bang, over, doch zijn broeder Kébo kanigara blijft trouw. Het 
sneuvelen van Dayaningrat doet de wong buda (de aanhangers van ’t oude geloof) 
| luchten. Sunan Kudus wordt door Pancatanda van Törung verslagen. Met den 
Rena legert men zich te Wirasaba, waar de patih een pasanggrahan had laten 
maken, maar wordt achtervolgd door den vijand. Brawijaya zendt versterking 
onder den dipati Kalungkung, maar de reeds bekeerde zonen van den vorst trekken 
ich naar hunne rijken terug. Ook ‘de dipati van Bintara is om hulp naar Démak 
Begaan. Iman wordt in zijns vaders plaats legerhoofd, en Suman Giri geeft zijn 
ris voor Makripat, deze zal wespen voortbrengen, die den vijand zullen verjagen, 
n Sunan Cérbon geeft een badong, die men op het slagveld openen moet om er 
tegen, wind, en de muizen (durbiksa) uit te laten, die er in zitten. Iman, thans 
Sunan Kudus, (413) vertrekt met 1009 man; aan de wong buda schijnen het er 
[00.000-en toe. De muizen eten den voorraad op en vernielen alle harnachementen, 
le wespen zijn niet te keeren, en de stormwinden en de regenvlagen verrichten 
og het hunne. Alles dringt tot Majapahit door, maar de pondok van den adipati 
van Têrung heeft niets te verduren, daar deze köramat was, omdat hij het ware 
geloof reeds omhelsd had. Brawijaya vlucht met zijn kroost (lees: zijn vrouwen ?) 
en zijn patih naar Séngguruh. Sunan Kudus dringt Majapahit binnen. De dipati van 
Térung onderwerpt zich. De kris Sëngkëlat brengt Sunan Kudus zelf naar Dömak. 
Madi pandan moet zich op bevel van Sunan Bonang te Tirang ampel vestigen. 
Pulo Firang heet dientengevolge, sinds 1398 (awak-törus-cahya-jati), Pandan nara 
(of Pandan arang). (414) Brawijaya trok zich in 1399 (muka-térus-lena-nata) naar 
Söngguruh terug. Adipati Bintara wordt Panémbahan Jimbun. Dipati Têrung'’s 
dochter huwt met Sunan Kudus, en haar vader geeft dezen de bènde Macan 
bétunggul jurit. De paseban pajëksan van Majapahit wordt naar Dêmak overgebracht. 
Kébo kënanga volgt zijn vader over Péngging op. Des panömbahan’s zonen worden 
vanger an, Raden Surya wordt Pangeran Sabrang, Kanduruwan wordt Pangeran 
Panggung (te Randu sanga), Raden Trénggana Pangeran Trënggana, en dan zijn 
er nog Pangeran Saba Kingkis (lees Saba Kingkin) en Pangeran Sampang, zijn 
ren en de 4 
RE” 
nan te an 
SRE Send EE . 
ETE Nd 
erin i - of se 
dempen orde ee EN el ant 
arn 
ir en kn 
jk rl 
| kn Bn 
En 
Jard 
pi ï k 
5 : 
h en 

