
NORA OENE POP 7 MOE 
| Tot kenschetsing van de taal van een geschrift staan twee wegen open, 
LE men kan er eene verhandeling over schrijven, en men kart er eene voorstelling van 
geven in den vorm van een woordenboek. 
Aan de laatste wijze van doen werd hier de voorkeur geschonken, omdat 
m en daarmede den weetgierige de gelegenheid opent zelf alles te controleeren en ° 
seen gepast overzicht te krijgen van wat er wél en wat er niet voorkomt, beter 
| nog dan door een verhandeling, waarin allicht het een of ander onbesproken 
| blijft. Ook was in dit geval de lexicographischo voorstelling daarom aanbeve- 
slenswaardig, omdat zij ook later beter in staat zal stellen het Javaansch van de 
| Pararaton, waarvan de tijd van vervaardiging niet geheel onzeker is, te vergelijken 
| met, dat van ouderen tijd en met de latere phasen. Hoewel niet zeer omvangrijk, 
slevert de Pararaton toch het gros van de meest frequente woorden, terwijl de hier 
en daar vrij levendige stijl ook het aantal woordvormen niet onbeduidend deed 
zijn. Volledig opgevend wat men er in aantreft, zal een geordende woordenlijst 
Bae legger kunnen worden voor verdere onderzoekingen, en wat juist veeltijds 
ontbreekt, waar men zich tot mededeelingen bepaalt, de: directe gelegenheid tot 
het controleeren van de waarde van het gegevene tegenover het geheel, dat mist 
men bij de behandelingswijze, die hier gevolgd werd, zeker niet. 
De volgorde, bij de rangschikking in acht genomen, is die van het Javaansche 
Bhanacar akan, met de gewone veronachtzaming der klinkers, welke eerst in “tweeder 
‘instantie daarbij in hunne waarde gelden. 
| Wat de spelling betreft, — en dit geldt ook voor den tekst boven — dient 
er op gewezen te worden, dat de A ook aan het begin van een lettergreep naar 
alle waarschijnlijkheid stom is, doch bij het transcribeeren behouden werd eensdeels 
“waar men haar werkelijk voorkomen in het oud-Javaansch kan staven, en ander- 
„deels daar waar er geen samenloopen of samentrekking heeft plaats gehad, en 
men dus met hiaten te doen heeft. 
__ Daar boven de tekst in zijn geheel van Oa tot woord vertaald werd, 
werd het overbodig geacht, hier de vertaling der enkele woorden nog eens te 
herhalen. Betreft het gewone, alledaagsche woorden, als anak, haröp, enz. bijv. 
dan kan zij altijd wel veilig achterwege blijven; waar de vertaling moeielijkheden 
| levert of onzeker is, daar geven de niet ontbrekende verwijzingen dadelijk den 
weg aan om elders, in de vertaling, te vinden wat men zal willen zoeken. 


