
LAMPONGSCHE DWERGHERTVERHALEN. 99 

uchten goed rijp waren. De tijger zeide: gij bedriegt altijd dwerghert, ik zal 
| in eens opeten. Het dwerghert zeide: wees nog niet boos meneer, ik pas nog 
| de eieren van het marga-hoofd. Toen zeide de tijger: laat mij ze eten. Het 
| werghert antwoordde: eet ze nog niet, laat mij ’t eerst aan den batin zeggen, 
js het mag zal ik het zeggen. Toen het dwerghert ver was riep hij: eet ze 
haar. Toen de tijger ze gegeten had, kreeg hij een zuren smaak, en ging het 
Swerghert zoeken. Hij trof hem aan onder een bijennest zittende, en zeide: 
| at doet gij daar? gij bedriegt maar. Het dwerghert zeide: wees nog niet boos, 
je maar dat ik den gong van den batin bewaak. De tijger zeide: laat mij er 
ip slaan. Het antwoord was: sla er niet op voor dat ik het zeg. Daarop ging 
lij heen, en toen hij ver weg was schreeuwde hij: sla maar; eerst toen sloeg 
le tijger er tegen, de bijen zwermden uit en staken den tijger. Deze werd 
kaardoor hoe langer hoe boozer op het dwerghert (en zeide): zeker zal ik hem 
(peten. Hij trof hem aan passende op een zeer lange sawa-slang, en zeide: wat 
oet gij daar, nu is uw laatste oogenblik daar. Het dwerghert zeide: wees nog 
hiet boos, zie eerst dat ik op den gordel van den batin pas. De tijger zeide: 
koe ziet die gordel er uit? Het dwerghert antwoordde: zoo, heel mooi geschil- 
lerd. Toen de tijger zag dat t 200 was, zeide hij: laat mij het eerst aandoen, 
vaarop het dwerghert antwoordde: niet voor dat ik het zeg. Toen hij een eindje 
er weg was zeide hij: doe ’t aan; de tijger greep de slang en deze wikkelde 
ich om zijne lendenen, hoe meer hij zich bewoog, des te vaster omklemde 
iem de slang. De tijger kon zich niet losmaken en ging dood. Herst toen was 
iet dwerghert gerust, en ging wandelen achter de huizen om afval van sirih en 
tompjes van cigaartjes te zoeken; toen hij die gevonden had, ging hij in het 
bosch terug en gebruikte sirih. Toen een hert dat zag, zeide deze: wat eet 
rij daar? Ik eet sirih! Vanwaar hebt gij die sirih? Ik kom van een bezoek bij 
jeden van Mandoe! Het hert zeide: ook ik wil op bezoek gaan, als ik volgens 
le adat uitgenoodigd word '). Het dwerghert antwoordde: zeker zal men 
iet u toestaan en gij u vertoont; als men u vraagt: waar is uw kris en waar 
1w lans, ga dan dicht bij, en neem plaats. Het hert zeide: dat is goed. Hij 
sing, en toen men hem zag, schreeuwde men: waar zijn uw kris en lans? Toen 
ving hij langzaam en nam plaats; daarop kwamen de lieden en staken hem. 
Toen hij geslacht was, deelde men zijn vleesch. Het dwerghert stond in de verte 
le springen. Daarna werd hij: door een pas afgesneden poear in zijn staart 
gewond, zoodat hij erg gewond werd en stierf. 
u. 
Op eenen dag kwam de gedachte bij een dwerghert op: ’t zou goed zijn 
als ik al de dieren in het woud en den kampoeng verzamelde om eenen 
1) Oetoen beteekent: het aanbieden van een sirihpruim of een sigaret, bv, aan een gast, 


