

40 LAMPONGSCHE DWERGHERTVERHALEN. k 
| 
Al 
koning te verkiezen; die de geschikste is moet gekozen worden. Daarna deed 
hij wat hij zich voorgenomen had. Op den weg riep hij allen samen tér 
beraadslaging wie waardig was om tot vorst verheven te worden. Toen allen 
bijeen waren, zeide hij: vrienden, ik heb u bijeengeroepen om er over te 
beraadslagen welke oudste van ons koning moet worden, want naar het schijnt, 
zal er wellicht, als er geen vorst is, twist ontstaan, en dan zal er niemand zijn 
die onze zaak beslecht. Allen hoorden dit, en zeiden: wij zijn er toe overeen: 
gekomen dat de tijger vorst zal worden. Toen zeide het dwerghert: uwe gedachte! 
is juist, want hij is zeer streng, dapper en Sterk, maar toch denk ik dat hij 
niet geschikt is, wellicht worden wij dikwijls door hem beschaamd gemaakt, 
want als hij uitgaat, doet hij dat ’s nachts, ’s morgens slaapt hij, en als hij eet, 
verbergt hij zich op een geheime plek, en niet op lichte plaatsen. Laat mij 
‘techter aanvaarden. Toen antwoordde een der dieren: het dwerghert heeft gelijk, 
zoeken wij een ander. Men koos den olifant tot koning. Het dwerghert zeide: 
wederom is uwe gedachte goed, want de olifant is groot en sterk en heeft. eene 
zware stem, maar naar mijne meening is ook hij niet geschikt, want als hi, 
loopt, kan hij niet over heel dikke boomstammen springen, en hij kan nie 
klimmen, en als hij eet is hij nooit verzadigd. Dit erkenden de andere dierer 
en begonnen wederom te kiezen; zij verkozen den neushoorn, want die was 
geschikt, ijverig en had begrip van schaamte. Het dwerghert zeide: uwe gedachte 
is goed, maar naar mijne meening is hij niet geschikt, want hij is doof, alt 
hij geroepen wordt antwoordt hij niet omdat hij niet hoort. Allen keurden da 
goed, wederom kozen zij, en verkozen den hond tot koning, want deze was 
schrander en dapper, als men hem riep blafte hij. Na de beraadslaging zeide 
het dwerghert: naar mijne meening is hij niet geschikt, maar alles wat gij zeg 
is juist, evenwel, let er op als hiĳ tegenover zijne kornuiten zit ontbloot hi 
steeds zijne schaamte. Allen vonden dat ook; toen allen tot het einde to 
beraadslaagd hadden, werd de tjigoek-aap tot koning verkozen omdat hij vlug 
was in het loopen op den grond en in de boomen, en ’s morgens vroeger opstond 
dan de andere dieren. Dat vond het dwerghert goed, en het stond vast dat dí 
aap koning werd. Toen kwam er eene gedachte op bij het dwerghert, die zeide 
tot den aap: laat ons nog eens allen te zamen komen, en visschen zoeken; wil 
doen dan deze groote rivier uitdrogen, en zullen dan vele visschen krijgen, die 
zullen wij dan verdeelen, ieder één. De aap zeide: doe wat gij wilt, ik volg ul 
Wederom werden allen vergaderd evenals te voren, en toen allen vergadere 
waren, zeide het dwerghert: hoort gij allen, onze koning zegt dat wij moeten 
afdalen in deze rivier. Daarna gelastte het dwerghert de hooge kanten af t 
brokkelen, opdat het water modderig zou worden; »dan kunnen wij gemakkog 
de visch vangen”. Daarna gelastte hij den olifant het hutje van den schans er 
de visschen te bewaken; die reeds op het land verzameld waren. Toen kwam 
er een groote reus met roode oogen (gergasi) en een groote stok in de hand. Deuce 
beschuldigde den olifant die den reeds bijeengebrachten visch bewaakte, »wan’ 
























