
VOORWOORD. 
In de Verhandelingen van het Bataviaasch Genootschap van Kunsten 
en Wetenschappen Deel LIX, derde stuk, 1912, werd opgenomen een door 
mij samengestelde Nederlandsch-Kënjá Dájàksche woordenlijst, Deze lijst was 
opgemaakt gedurende een verkenningstocht (Maart-Juli 1911) langs de bron- 
nen van de Kájàn-rivier (Oostgrens van Söráwàk). Na dien tocht werden 
van Augustus tot December 1911 de stroomgebieden van de Simëngáris-, 
Sèkoekoe-, Sëmbàkoeng- en Limoeàng Kájànrivier (Noordoostelijk gedeelte 
van Nederlandsch Borneo, Zuidgrens van Britsch Noord Borneo) door mi 
verkend, en bezocht ik diezelfde streek ongeveer een half jaar later als leider 
van de Nederlandsche grensexpeditie, welke, in vereeniging met eene door het 
Britsehe Gouvernement uitgezonden expeditie, als taak had de- grens tusschen 
het Nederlandseh gebied en Britsch Noord Borneo in het terrein uit te zetten. 
Gedurende deze beide tochten maakte ik kennis met de vijf in die streek 
gesproken dialecten, namelijk het Tidoeng-, Táràkàn-, S&mbàkoeng-, Péntjàngàn- 
en Sèdálir- dialect, en verschijnt als resultaat daarvan de hierop volgende 
woordenlijst. In de tweede kolom staat het Tridoeng-dialect vermeld; waar 
de woorden in het Táràkàn-dialect anders luiden, zijn die aangegeven door 
toevoeging van (Fr). Im de derde kolom is als hoofdtaal het S&mbàkoeng- 
dialect aangenomen; afwijkingen in de Pëntjàngàn- en Sëdálir-dialecten zijn 
respectievelijk aangegeven door toevoeging van (P.) en van (Sr.). 
Naar mĳne meening behooren de stammen, die de voornoemde dialecten 
spreken, allen tot den grooten Tingálàn Dájàk-stam, welke oorspronkelijk 
in haar geheel in den bovenloop van de Sémbàkoeng-rivier gewoond heeft. 
Eenige nederzettingen zijn daarna van de heuvels (tidoeng) afgedaald naar 
den benedenloop van de Simëngáris-, Sèboekoe-, Sëmbàkoeng, Linoeàng 
Kájàn- en Sösájàp-rivieren, en hebben zich daar vermengd met Boegineesche-, 
Maleische- en andere handelaren en voorts het Moehammadaansche geloof 
aangenomen. Deze afstammelingen werden genoemd óráng tidoeng” (menschen 
van de heuvels), terwijl de streek, die zij bewonen, na onze komst, den naam 
van Trdoengsche Landen kreeg. 
Van deze „óràng tidoeng' staken er eenigen over naar de voor de 
Noordoostkust gelegen eilanden, van welke het voornaamste „Táräkàn” heet. 
Deze noemden zich „óràng táràkàn”’. 

$ 
zi 
jn 

