78 

al ben ik aan ’t oogsten, 
ik pas toch op, (bij al wat ik doe, ben ik hoogst voorzichtig); 
naar mijn gedachten: 
sta op, ik ben geen hond met scherpe tanden, 
sta op, als top slaan aankomt, kan ik mij niet verzetten, 
(d.i. ik ben er de man niet naar om op te staan en met geweld iets 
te doen); 
als ’t dat was: 
als zij was als een enkele steen, 
wanneer gij dat tot mij zoudt zeggen; 
als zij was als een enkele boom, 
als gij dat tot mij zoudt zeggen, 
ik zou dan wel weten 
den weg. 
IT. Ik kom bij iemand op bezoek, die slaven in zijn bezit heeft, welke nog 
familie van mij zijn. De gastheer mag nu niet botweg zeggen: o, dat is nog 
familie van u! Hij begint er aldus over te spreken: 
ba tâka doemoe nja ka, 
la kaheli hoepoe bangga nggoe, 
la maoe roe kawindoe nggoe; 


bata wângoe parongoe â 
la anakeàda ndokoe, 
na mapalo’'ang, 
na mapamaing; 
tana noewa na nja 
wâna nggau; 
watoe lihi da, 
ba wâna nâhoe, 
bata rongoe àâ 
djè ja, ba táâka doemoe nja ka; 
djâka tana noewa doemoe ha, 
djäka watoe lihi doemoe ka, 
djâäka malânga tâka doe ja, 
kata pi â nja, wânggoe doe. 
Daar gij nu toch gekomen zijt, 

op de zitplaats aan ’t eind mijver voorgalerij, 
in de schaduw van den rand van mijn dak, (d.i. in mijn huis); 
naar wij maar gehoord hebben 

