
82 
Heden voor ’t eerst toch, 
dezen dag, zooeven, 
nu gj (uw) tong tegen mij beweegt, 

nu gij mij bereikt met uwen mond, 
(d.i. nu gj 't mij zegt. De tong in rust, ligt plat, maar wanneer men 
spreekt, vormt zij een schuine helling, keàla), 
is ’t, dat ik ’t hoor met mijn oor, 
dat ik ’t zie, met mijn oog. 
IV. Iemand wordt gegrepen bij diefstal of doodslag. Hij verontschuldigt zich 
door te zeggen, dat hij als slaaf door zijn meester er toe gedwongen is, of dat 
hij als vrijheer er door zijn vorst is toe aangezocht: 
paleàngga ka la doendang 
â doekoe; 
pambâli ka la mboekoetoe 
â doekoe; 
amboe toe ka la pandokoe, 
amboe toe ka la pandânga; 
woeja tanggoe napa 
â doekoe; 
mândoe tanggoe woendjoeloeng, 
ndjara tanggoe ndjaba, 
ahoe tanggoe kati. 
Men heeft mij bedrogen in ’t oproepen, 
mij toch; 
men heeft mij voorgelogen in ’t verwarde, 
mij toch; 
(toen men mij opriep om dit te doen, heeft men mij de zaak verkeerd 
voorgesteld (kaleàngga — krom) en mij voorgelogen in deze ingewikkelde zaak. 
Hij wil dus zeggen: ik dacht geoorloofde weerwraak uit te oefenen, maar men 
heeft er mij blijkbaar doen inloopen en voorgelogen); 
plaats mij niet in ’t schuldig zijn, 
plaats mij niet in ’t misdreven hebben; 
(neem miĳj niet als verantwoordelijke persoon in deze schuld en in dit 
misdrijf) ; 
een krokodil, wiens deel ’t is op den loer te liggen, 
dat was ik; 
een slang, wiens deel ’t is om te omkronkelen, 

