


91 
tau la oema watoe, 
la wai mandjoloeng; 
bewoners der steenen huizen (holen in de steil rotsachtige oevers) in 
het diepe water. 
Hier bedoelt men mede de zielen der gestorven voorvaderen, geïncar- 
neerd in krokodillen of visschen. 
XLIV. La tana toekoe, 
la watoe djangga. 
In ’t oneffen land, 
op den hoogen steen; 
(d.i. ’t bergachtige binnenland, in onderscheiding van ’t meer vlakke 
kustland). 
XLV. Paleàwa lakoe na ngga, 
pahoeka hada na ngga. 
Hij heeft mij gezonden te gaan, 
hj heeft mij bevolen op te staan; 
(d.i. ik kom niet uit eigen beweging, maar een ander heeft mij gezonden). 
XLVI. Lima ndakoe râma, 
mata ndakoe ita. 
Met de handen raakte ik niet aan, 
met de oogen heb ik niet gezien; 
(d.i. ik weet er niets van en ben er onschuldig aan). 
XLVII. Wihi nggoe ndakoe pangga, 
katikoe nggoe ndakoe wingoe. 
Met mijn voeten heb ik niet gestapt, 
met mijn hoofd heb ik niet gedraaid; 
(d.i. ik ben mijn huis niet uit geweest en heb mij niet bewogen van 
mijn plaats; hoe zou ik er dus iets van af weten ?). 
XLVI. Beli na nja ka, 
na tau nggoe; 
ndjânga na nja ka, 
na ndjara nggoe. 
Het keert terug, 
mijn lichaam ; 
het draait zich om, 




































