ste woord beter rôk schrijven, wijl het Fordaatsche woord roak is en ij 
men hier dus ook met een gewone samensmelting te doen heeft. Doch in « 
dit eene woord alleen wordt die ô-klank kort uitgesproken, zoodat we 
daarvoor dan toch weer een ander teeken zouden moeten bezigen. 
30. Wijl, (ofschoon onoordeelkundig), in de officieel Maleische 
spelling onze oe-klank ook door oe wordt weergegeven, hebben wij om 
redenen van praktischen aard deze schrijfwijze gevolgd. 
De tweeklanken schrijven wij: 
— aì als in het Fransche paille. 
—= aal „ „ fraal. 
== AW „  lawaal. 
—= ei „ reis, doch in open lettergrepen kort en met nauwelijks 
hoorbaren i-klank. 
„ leeuw. 
„ foel. 
„ kooi. 
„ het Engelsche boy. 
‚‚ kous. 
Als medeklinkers hebben we: 
b, d, in Zg, h, ) k, 5 m, n, p, Kf, 8,3% Vv, w en ng. 
Hierbij gelden de volgende opmerkingen: 
10. De g en de p komen alleen voor in woorden die zonder noemens: tk 
waardige A te ondergaan uit het Maleisch zijn overgenomen. 
20, De letters b, d en v worden op het einde van een woord zacht 
uitgesproken, ongeveer zooals in ’t Fransch wanneer deze letters op het 
einde van een woord door een toonlooze e gevolgd worden, zooals in robe, 
vide, louve. 
8%. De & wordt uitgesproken bijna als een zachte k, zooals in ’t 
Duitsch of in ’t Fransch. Alleen in ’t noordelijk gedeelte van Groot Kei 
wordt de & uitgesproken als onze ch in nacht of een Grieksche X, doch 
scherper, — & postgutturalis sonora. Ook wordt de r in dezelfde streken 
sterk gebrouwd. 
40. De v, behalve wanneer zij als sluitletter van een woord voorkomt, (| 
heeft meestal een onvaste uitspraak, zwevende tusschen v en w‚ ongeveer || 
als in ’t Fransche woord waggon. | 
5%. Veelvuldig komt in ’t Keieesch voor de ng of n ‘gutturalis, en 
dit zoowel in ’t begin als in ’t midden of op het einde der woorden. We ge- 
ven haar weer door ng, die de waarde heeft van ng in dingen, zongen, 
enz. Ook vindt men een enkel voorbeeld van. de n gutturalis palatisata, 
b. v. ngier, wit. 
Natuurlijker wijze heeft men ook op de Kei-eilanden in de uitspraak 
der taal gewestelijke verschillen, die nochtans opmerkelijk gering zijn, als 

