
b.v.: boen-terän, grootvader; boen-te, grootmoeder; doean 
Lerän, meester (van een slaaf); doean te, meesteres. 
Buiten de familiebetrekkingen hoort men alleen nog: man, vogel, 
kip; manterän, haan; manite, hen. 
Terän of teran wil zeggen man op gevorderden leeftijd, (vel. 
Fordaatsch: iträn, —= gehuwd man). Te of ite wil zeggen vrouw op 
gevorderden leeftijd, (vel. Fordaatsch titi, —= getrouwde vrouw). Deze 
specifieke beteekenis van deze twee woorden is in ’t Keieesch te loor 
gegaan. 
80, Getal. Een eigen meervoudsvorm hebben de woorden niet. 
Oorspronkelijk heeft er waarschijnlijk wel een meervoudsvorm bestaan 
cp ar of r, zooals we die nog in ’t Jamdeensch geregeld en in ’t Fordaatsch 
sporadisch aantreffen. Men vindt daarvan nog sporen, b.v.: in ’t pers. 
voornw. 1, hij, meerv: hir, zij, of er als persoonl. praefix van den 
derden pers. meerv. bij de werkwoorden; het bezittel. voornw. ni, zijn; 
rirof hirrir, hun; en in ’t voorvoegsel ma (v. mang, men), meerv. 
mar: zie voorbeelden in ’t woordenboek. *) 
Op zichzelf heeft het woord een algemeene beteekenis, noch enkel- 
„noch meervoud. B. v.: het woord tomat geeft het denkbeeld mensch 
weer in ’t algemeen. Wil men van één bepaalden mensch of bepaaldelijk 
van één mensch spreken, of bepaaldelijk van meer menschen, dan moet 
men zijn toevlucht nenren tot bepaalde of onbepaalde telwoorden, b.v.: 
tomat aeiïin, één mensch, tomat mèhe wat, slechts een enkele 
mensch; tomat roe, twee nrenschen; tomat angeled, veel 
menschen; tomat woho, eenige menschen. 
Meestal geeft de enkel- of meervoudige vorm van ’t werkwoord aan 
of het onderwerp eene enkel- of wel meervoudige beteekenis heeft, b.v: 
tomat enkerdja, de of een mensch werkt; tomat'erkerdja, 
nrenschen of de menschen werken. 
Evenals ook wij voor algemeene gezegden of spreuken hret enkelvoud 
bezigen met meervoudige beteekenis, behoudt ook het Keieesch in deze 
gevallen den enkelvoudsvorm, b.v.: de mensch moet werken, —= tomat 
miski enkerdja. In ’t Keieesch komt deze vorm veelvuldig voor 
wijl de zelfst. naamw. op zichzelf geen bepaald getal hebben. Wanneer 
men dus in ’t algemeen spreekt, bezigt men meestal dezen vorm. 
Meer een verzamelwoord dan een eigenlijk meervoud wordt gevormd 
door verdubbeling der eerste lettergreep van den stam van het woord, 
b.v.: berän, man; beranrän, het manvolk, de mannen in ’t algemeen; 
wat, vrouw, wat- wat, het vrouwvolk, de vrouwen in ’t algemeen; 
man of manoet, vogel; manmanoet, gevogelte; de, nacht, 
dede, de nachten in ’t algemeen, — ’s nachts. 
1) Verh. Bat. Gen. Deel LXIII, 3e stuk, 
ed ee 
, Dn 
PC Md) 
| 
EEE een 
Se Ee EN 


