12 
In sommige uitdrukkingen worden de bijwoorden van gelijkheid geheel 
weggelaten, b.v.:i endir ratan jaw, (hij staat hoog ik) — hij is 
zoo groot als ik. Matak o elleman rät? ben jij gewichtig als een 
koning? — ben jij te goed om dit of dat te doen? 
30. Elevativus. De vergrootende trap moet door omschrijvingen 
worden weergegeven, hetgeen op verschillende wijzen kan geschieden. 
a) Men kan de te vergelijken voorwerpen in tegenstelling zetten met 
elkander, b.v. : deze paal is korter dan die, lir i ket, enhe ablôt= 
deze paal is kort, gene is lang. 
b) Men bedient zich van een der werkwoorden, die een meer-zijn 
of overtreffen aanduiden als enli, meer zijn, enjatat, overtreffen, 
entoek, te kort schieten, enharang waeid, niet halen bij, b.v: 
i läi enli wel enhé, dit is langer dan dat. 
Hetzelfde is van toepassing, wanneer de vergeleken hoedanigheid 
niet door een bijvoegl. naamw., maar door een werkw. wordt uitgedrukt. 
In dit geval worden de werkwoorden verbonden, volgens den gewonen 
regel van verbinding van twee werkwoorden, waarvan het eene een 
bepaling is van ’t andere, b.v.: i endir-jatat o, hiĳ staat, overtreft » 
u, — hĳj is grooter dan gĳ. I nëfla-li o, hij loopt vlugger dan gij. « 
In de gevallen dat wij een vergrootenden trap gebruiken, bezigt de 
Keiees meestal een werkwoord, dat een meerzijn weergeeft; uit den 
samenhang moet dan blijken, waarin men meer is, overtreft of te kort 
schiet, b.v.:o oemtoek jaw, gij schiet te kort bij mij. Is er nu sprake 
van lengte, dan wil dit zeggen: ge zijt kleiner dan ik; is er sprake van 
rapheid, dan wil het zeggen: ge zijt trager dan ik, enz. 
40, Superlativus. Ook tot weergeven van den overtreffenden trap 
moet men tot omschrijvingen zijn toevlucht nemen. 
a) Soms heeft het bijvoegl. naamw. in den positieven vorm de 
beteekenis van een superlativus, wanneer dit nl. uit den samenhang 
der vergelijking duidelijk blijkt, b.v.: imroe enbe läi? gij twee, wie 
groot? — wie is de grootste van u beiden? Jaw läi, ik ben groot en in 
tegenstelling met mij is de andere klein, — ik ben de grootste. 
b) Men kan ook den superlativus weergeven, door voor ’t bijvoeel. 
naamw. het relativum en te voegen, b.v.: ma en läi, geef die groot 
Is, — geef den grootste. j 
c) Men kan nog den superlativus weergeven met behulp der werk- 
woorden die een overtreffen uitdrukken; het tweede deel der vergelijking, 
het overtroffen voorwerp, wordt dan verzwegen, b.v.: ning rahan 
läi enli, mijn huis is het grootst. Voor den superlativus absolutus of 
den volstrekt overtreffenden trap voegt men bij ’t eerste lid der verge- 
lijking het woordje méêhe, alleen, b.v.: ning rahan mêèêhe läti 
enli, mijn huis alleen is grooter (dan de andere huizen) —= mijn huis 
is het allergrootst. | 

