19 
| Amning is het bezittel. voornw. van den len pers. enkelv. in 
\verbinding met den len pers. meerv. van het pers. voornw. Iets dergelijks 
zullen we ook nog aantreffen bij de persoonlijke praefixen der werkwoorden. 
| De bezittel. voornw. worden altijd vóór de bezitting geplaatst, 
Mnneer ze bijvoeglijk gebruikt zijn, b.v.: ning of jawning habo, 
‚mijn boot. 
| Staan ze achter de bezitting, dan zijn ze zelfstandig gebruikt. Door 
| deze wending te gebruiken, legt men meer nadruk op den bezitter, b.v: 
|habo jawning, de boot, die de mijne is. Ngir i omoe, dit, hakmes 
\is het uwe; omoe ngir i, dit is uw hakmes. Men gebruikt dan ook bij 
| voorkeur den samengestelden vorm. 
| Heeft het woord, dat den bezitter aanduidt, bepalingen bij zich, 
| dan moet men steeds den samengestelden vorm gebruiken, die dan vol- 
genderwijze gescheiden wordt: het pers. voornw. staat onmiddellijk voor 
| den bezitter en het bezittel. voornw. achter de bepalingen, die op den 
bezitter betrekking hebben, b.v.: uw eigen kind, o mèhe moe 
\jJanans; ’t is de zaak van u hoofden, im tomat tetên bir ber- 
kär; deze feestprauw is van ons lui van Negilngof, belan i am 
Neilngof mam. 
In dergelijke gevallen kan echter het pers. voornw. ook door een: 
| ‚zelfstandig naamw. vervangen worden: de woordvoeging blijft dan 
| overigens hetzelfde, b.v: met voornw.: i mêhe ni janan, zijn eigen 
| kind; met zelfst. naamw.: Bal méhe ni janan, Bal zelf zijn kind, —= 
‚ Bal's eigen kind. 
Letterlijk vertaald vormen al deze uitdr ik een tautologie, 
vooral wanneer men, na den bezitter genoemd te hebben, toch nog den 
 samengestelden vorm bezigt, hetgeen vaak gebeurt, om meer nadruk 
| daarop te leggen. Men zie den climax in de volgende zinnen: tomat 
| tetên bir berkär, of geheel andere wending: tomat tetên, 
| (aanspreking), imbir berkär, het is de zaak van u hoofden; i m 
| tomat tetên bir berkär, u hoofden, ’t is uwe zaak; im 
| 
ee EE en 

tomat tetên, (aanspreking), imbir berkär,u hoofden uwe eigen 
zaak is het. 
Eigenaardig zijn nog uitdrukkingen als de volgende: rahan i 
Jahawm rir, dit huis is van Jahaw de zijnen, — dit huis is van Jahaw 
en de zijnen; jamang mam wee, de tuin van mijn vader en ons; 
o bir habo, de boot van u en de uwen. Hier hebben we dus samen- 
gestelde voornw. waarvan het eerste deel in ’t enkelvoud en het tweede 
in ’t meerv. staat. Het eerste duidt den voornaamsten bezitter aan en het 
tweede de nredebezitters. 
Wanneer er meer bezitters zijn, waarvan men er een of meer bizonder 
wil aanduiden, dan worden die bij het eerste deel van ’t samengesteld 
voornw. geplaatst, het tweede slaat dan op deze gezamenlijk terug, SAR 

