| 21 
Wij krijgen dus b.v. van li man, hand, waarvan de grondvorm waar- 
schijnlijk geweest is lime of lima, (vgl. Jamdeensch lime), de 
‘verbindingen: 
EIS 
Limang mijn hand Limad onze hand 
Limam uw hand Limab onze hand 
Liman zijn hand L1imab uwe hand 
Limar hunne hand 
| Men lette wel, dat bij de meervoudsvormen het meervoud slaat op 
de bezitters en slechts naar omstandigheden cok op de bezitting betrekking 
ikan ebben, b.v.: hir janar, kan beteekenen hun beider kind of hunne 
kinderen. Duidelijkheidshalve kan men voor de eerste beteekenis ook 
zeggen: hir jana n, hun kind. 
| In samenstellingen of nevenstellingen van twee woorden met ongeveer 
gelijke beteekenis, kan ook de betrekkingsvorm worden toegepast, indien 
de woorden daarvoor vatbaar zijn, b.v.: än-warin, broeders, ä m- 
warim, uwe broeders; reinan-hôn, moeder en vrouw, — de dier- 
baarste betrekkingen, reinab-hôb, onze dierbaarste betrekkingen. 
| Zelfs bijvoegl. naamw., vermits zij daarvoor vatbaar zijn, (nl. als ze 
een n tot sluitletter hebben), nemen vaak de betrekkingsvormen aan, of- 
schoon dit spraakkunstig op geenerlei wijze, tenzij door concomittantie, 
te rechtvaardigen is, b.v.: inar sier, zij zijn lui; it sied ruk hé! 
we zijn verloren! 
| In ’t Jamdeensch waar de betrekkingsvormen nog in hun volle kracht 
bestaan, kent men dit misbruik niet. Dat er in ’t Keieesch door slordigheid 
in ’t spreken de ware beteekenis van verloren gaat, blijkt nog uit tautolo- 
gieën als de volgende: Am Langoer mam reinab hôb, de dier- 
baarste betrekkingen van ons Langoereezen, waar behalve het pers. 
voornw. het bezittel. voornw. twee maal herhaald wordt. 
| Zooals we reeds opmerkten is van de betrekkelijkheidswoorden de 
\grondvorm verloren gegaan. Meestal gebruikt men daarvoor den 
betrekkingsvorm van den derden persoon enkelvoud; soms ook den eersten 
pers. meerv. (aangesprokene ingesloten), ofschoon men dezen vorm meest- 
lal hoort met een slot-t in plaats van de regelmatige d. Wijl n en t wissel- 
(letters zijn kan het ook zijn, dat men hier te doen heeft met een bijvorm 
van den 3en pers. in plaats van een door slordigheid verworden vorm 
\op d, b.v.: voor kind heeft men de twee vormen jananen janat. Wijl 
‚men de beteekenis van den betrekkingsvorm in deze woorden niet meer 
‚voelt, kunnen zij ook met alle bezittelijke voornw. verbonden worden, of- 
| ‚schoon dit spraakkunstig geheel onjuist is, b.v.: ini meet, zijn schande, 
(terwijl meet eigenlijk wil zeggen: onze schande). Dit is te meer opval- 
kk voor woorden als b.v. meet, waarvan ook de betrekkingsvormen nog: 
Í 
| 
| 
| 
| 
| 
I 
{ 

in gebruik zijn. Sommige betrekkelijkheidswoorden hebben in een of andere 
verbinding een vaste eigen beteekenis gekregen, b.v.: doean, eigenaar, 
| 
| 
| 

