24 
Hetzelfde, in de beteekenis van: gelijk, eender, wordt vertaald door 
waawn einmèëhe, (gelijk een enkel), b.v: i waawn einmêhe, 
dat is hetzelfde; die twee borden zijn hetzelfde, bingan hirroke 
waawn einmêhe. | 
Zulke, zoodanige, wordt vertaald door: waawn i, waawn hé, 
fel-i, fel-hé, fel-en-höé, baeil-i, baeil-oek-i, waawn- 
oek-i, b.v.: kalkoean waawn ji, sissie n, zulk gedrag is zeer 
slecht; tomat felenh& ning soek waeid, ik houd niet ‘van, 
zulke menschen. 
Die is het die, dat is het dat, vertaalt men door iruki, iruk hê, 
i ruk ja, b.v.: die is het, dien wij zoo even zagen, i ruk i amit 
wekatlë. Men lette wel, dat in deze wendingen het tweede i, hè of 
ja geen betrekkelijk voornaamw. is, doch alleen dient om meer 
nadruk op het eerste te leggen. Dit blijkt, hieruit, dat in deze gevallen i of 
hé altijd door ja kan vervangen worden, dat niets meer is dan een 
stopwoordje. Ook blijkt dit uit de zinsontleding: wij zouden ontleden: hij 
is het, — dien wij zoo even zagen; de Keiees zal ontleden: i ruk i, 
— amit wekatlé. 
‘5, Wederkeerende en Wederkeerige Voornaam 
woorden. 
Zelf, wordt vertaald door mëhe, dat achter het pers. voornw. of | 
ket zelfst. naamw. geplaatst wordt, b.v.: jaw méhe, ik zelf, mij zelf; | 
oe mêhe, gij zelf, u zelf; rät méëhe, de koning zelf. 
Zeer dikwijls wordt zelf ook vertaald door do e an, — wien ’t aangaat 
en dit in zoo uitgebreid mogelijken zin, b.v.: doe het zelf, o doean 
oemoet; betkai o doean, dat moet je zelf weten: Doean kan nog 
nader door mëhe bepaald worden, b.v.: o doean mëhe oembwa, 
ga in eigen persoon. I doean méëhe is een tautologie als: zijn eigen 
zelf. 
Zich of zichzelf, vertaalt men op dezelfde wijze door mêèhe of 
doean als bepaling van het voornw. of het zelfstandig naamw. b.v: 
i enbangil i mèhe of i doean, hij slaat zichzelf. In ’t Keieesch 
worden echter de wederkeerende vormen veel minder gebruikt dan in ’t 
Nederlandsch en alleen in geval de wederkeerendheid iets buitengewoons 
of opvallends heeft, b.v.: i enweeng i méhe of i doean roeg, hij 
berokkent zichzelf schade. Uitdrukkingen als zich wasschen, zich baden, zich ij 
oprichten, zich neerleggen, enz. worden door niet wederkeerende vormen 
weergegeven, maar door onovergankelijke werkwoorden, b.v.: entoeb,: 
gaan liggen; en doek, gaan zitten; of door overgankelijke werkwoorden 
zonder voorwerp, b.v: i enloeroek, hij baadt (zich); i neslaroet, 
hij wascht (zich). Hebben dergelijke werkwoorden die gewoonlijk op het 
onderwerp zelf terugslaan een ander voorwerp, dan wordt dit uitgedrukt, 

