28 
fixen, die samenhangen met het bezittelijk of persoonlijk voornaamwoord. 
Hieruit volet echter niet, dat alle werkwoordvormen ontdaan van het 
persoonlijk praefix nog als zelfstandige naamw. of bijvoegl. naamw. in 
gebruik zijn. Indien de sluitletter der bijvoegl. naamw. of werkw. een n 
is, verandert die bij den werkwoordvorm dikwijls in k of t‚ zooals we bij 
de woordvorming nader zullen zien, b.v.: hoeman, reuk, en-hoe- 
mak, ruiken; foeoen, bloem, en-foeoet, bloeien. 
Uit deze wijze van vorming der werkw. valt af te leiden, dat men 
van geen tijden of wijzen kan spreken, evenmin als van een eigenlijke 
vervoeging. De enkele vormen, welke men in verbinding met de voornaamw. 
heeft samengesteld, gelden alleen voor getal (numerus) en Dn (per- 
sona), doch niet voor genera, modi, actiones en tempora. 
Van daar verder, dat de werkw. veeleer een toestand dan een han- 
deling uitdrukken. 
Om de verbindingen met het persoonlijk praefix te behandelen, nemen 
wij als uitgangspunt de meest onbepaalde nl. die van den derden pers. 
enkelv. 
Voor sommige werkwoordvormen is het voornw. nog geheel onver- 
anderd gebleven, nl. ni, zijn. Voor andere is ni veranderd in n, en, 
né, of na. Verder heeft het zich weer door elisio moeten verbinden met 
andere praefixen, welke afzonderlijk niet meer bestaan en waarvan ik 
den oorspronkelijken vorm niet heb kunnen nasporen. Men verkrijgt aldus 
de verbindingen: nab, nad, naf, nak, nang, neng, ning, nam, 
nas, nar, nat, nes, néb, néf, nëk en ner. Deze verbindingen 
brengen een wijziging in de beteekenis te weeg, die echter niet steeds 
logisch is doorgevoerd. 
De Praefixen. 
De eenvoudige persoonlijke praefixen zijn: n, en, na, në en ni. 
Het praefix n komt. alleen nog voor in twee verbindingen, nl; 
n-a, geven, nemen en n-ín, drinken. Vroeger moet het meer bestaan 
hebben en in het verwante Fordaatsch komt het veelvuldig voor. Een 
voorbeeld hebben we nog in norang, volgen, dat men echter om een 
persoonlijke betrekking aan te duiden, met het pers. voornw. verbindt, 
b.v.:jaw norang,onorang,i norang,enz. In ’t Fordaatsch heeft 
men orang, gelooven (dat hetzelfde stamwoord is) en verbindt men: 
oe-orang,moe-orang,n-orang, enz. 
N é en na komen ‘eveneens weinig voor. Vaak is het ook zeer moei- 
lijk uit te maken of men nêè of een verbinding van né met een ander 
praefix heeft, b.v.: voor hoesten is zeker blän de stam. In ’t Keieesch 
komt dit woord niet afzonderlijk voor, maar in ’t Fordaatsch heeft men 
wel het zelfst. naamw. blanoe, — hoest. Moet men nu zeggen nè- 
blän, of néb-blän? Uit de uitspraak is dit niet uit te maken en de 
onvaste beteekenis der samengestelde praefixen geeft ook geen uitsluit- 

