
29 
sel. Hetzelfde geldt voor na. In sommige woorden heeft men zeker na, 
b.v.: na-när, zeggen; na-nang, zwemmen, enz. In andere blijft het 
twijfelachtig, b.v.: klêr, zeef, is zeeven nu na-klêr of nak-klêr? 
De eenvoudige praefixen duiden aan, dat de handeling door den stam 
uitgedrukt door den betrekkelijken persoon wordt verricht, of dat de toe- 
stand of hoedanigheid er door aangeduid, op dien persoon van toepassing 
js, b.v.: in, drinken, n-iïn hij drinkt; an, eten, na-an, hij eet; ba, 
saan, en-ba, hij gaat; brän, moedig, ni-brän, hij is moedig. 
De samengestelde vormen zijn: nab of nêéb; nad of nat; naf 
of nêf; nak of nék; nang, neng of ning; nam; nes of nas; 
nar of ner. 8 
Waarom men nab of néb; nad of nat; naf of nèf; nak of 
nék;nang nengofning;nesof nas;narof ner bezigt, daaraan 
weet Iik geen andere dan welluidendheidsredenen te geven; ook wisselen 
deze vormen dialectisch of hoort men de twee naast elkaar. 
Ofschoon deze praefixen geen vast omschreven en logisch doorge- 
voerde beteekenis aan de werkwoorden mededeelen, kan men in ’t algemeen 
het volgende vaststellen: 
_Nab en néb, naf en nèf geven in ’t, algemeen een blijvenden 
toestand aan of een voortduring of gewoonte der handeling, b.v.: n ëb- 
lin, kalm zijn van zee of wind; en-hôr, naaien in ’t voorbijgaan, 
nèf-hôr, voortdurend naaien of gewoon zijn te naaien. 
Nas en nes geven in ’t algemeen een onbewust doen der handeling 
aan, b.v.: en-oer, vliegen b.v. van) een vogel, nesr-oer, fladderen 
b.v. van een wegwaaiend blad; en-wäl, omkeeren, bedrijvend, nes- 
wäl, vanzelf omkantelen of omkeeren. Ik keer een steen om, — oe wäl 
wat; de steen kantelt vanzelf om, —= wat nes-wäl. 
Nad, nat en nam geven in ’t algemeen een verleden of volkomen 
zijn der handeling aan, b.v.: en-tetat, breken, nam-tetat, gebro- 
ken zijn; en-fee, afsnijden, nat-fee, afgesneden zijn. 
Nak en nèk geven in ’t algemeen te kennen, dat het onderwerp de 
handeling meer ondergaat dan verricht, b.v.: en -so, schuiven, nak-so, 
in schuivende of glijdende beweging gebracht zijn. Ofwel het duidt aan, dat 
de handeling onwillekeurig geschiedt, b.v.: n ék-bir, oprispingen hebben, 
boeren; nak-feh&w, veesten. Ofwel het geeft een toestand aan, die 
aan een persoon wordt toegekend. Deze toestand of hoedanigheid wordt 
aangeduid door het voorvoegsel k a en door metathesis en elisio krijgt men 
nak, zie Woordvorming onder p, blz. 68. | 
Nang, neng en ning geven een toestand te kennen, b.v: 
nang-betan, gierig zijn; neneg-ne, warm zijn. Zeer waarschijnlijk 
is nang gevormd van hét bezittel. voornw., ni en het praefix ng a, dat 
overeenkomt met ons -achtie of -ig, door metathesis en elisio is daaruit 
nane ontstaan. Het duidt dus aan, dat de toestand door het bijvoeglijk 

