88 
zet men dan achter ’t werkwoord nog het persoonlijk voornw. dat dan | 
zoo goed'als onbetoond blijft, b.v.: oetal oeba jaw. Men kan deze | 
zegswijze het best weergeven door de Vlaamsche wending: kom ik ga ik. | 
6%. Prohibitivus. 
Een verbod wordt weergegeven door waheid of wahein, al dan | 
niet versterkt door tusschenwerpsels als: te, te no, enz. Het beantwoordt 
aan ’t Maleische djangan, doch staat steeds na het werkwoord en deszelfs | 
bepalingen, b.v.: oembwa waheid, ga niet; oemoet feli | 
wahein uk te, doe toch zoo niet; oemti rahan i waheid, ga 
niet in dat huis. 
De uitdrukkingen: laat maar, laat maar zijn, worden vertaald door 
entoeb waheid of entoeb wahein, welk laatste soms wordt | 
samengetrokken tot entoebain; op Gr. Kei zegt men entoebin. 
Dit laatste is een bijvorm van entoeb, nl. entoeb met het zinloos 
achtervoegsel in (zooals men bij meerdere werkwoorden dergelijke aan: | 
hangsels gewestelijk aantreft): het wil dus zeggen: het blijve liggen, | 
het blijve achterwege. De uitdrukkingen entoeb waheid en 
entoeb wahein zijn dus pleonasmen, — het blijve laat af. 
10, Negativus. 
Men maakt een zin ontkennend door bijwoorden van ontkenning, \ 
als waeid, Gr. Kei d& m, niet, hoe b, nog niet. De plaats der ontkenning | 
is aan ’t eind van den zin, behoudens vragende partikels of partikels of ; 
tusschenwerpsels van aansporing, die achter de ontkenning staan, b.v: ; 
oembwa nangan waeid de, ga niet naar ’t bosch, zeg; oeba 
nangan waeid, ik ga niet naar ’t bosch. Oeho ohoi i hoeb,; 
ik ben nog niet in dat dorp geweest. | 
Men geve echter acht, dat zinnen, die door toevoeging van ruk 
de beteekenis van een verleden tijd gekregen hebben, niet door toevoeging © 
van waeid in dezelfde beteekenis ontkennend gemaakt worden. | 
In ontkennende zinnen, waarin ruk voorkomt, wordt ruk steeds ; 
in verbinding gebracht met de ontkenning. Twee gevallen kunnen zich | 
dan voordoen: 19%. Ruk gaat de ontkenning vooraf en staat dan onmid- ° 
dellijk achter het werkwoord of deszelfs bepalingen: ruk waeid | 
heeft dan de beteekenis van: niet meer, 20, Ru k staat onmiddellijk achter \ 
de ontkenning en heeft dan de beteekenis van: niet weer. B.v.: 
iendat ruk waeid, hij komt niet meer — we behoeven hem niet | 
meer te verwachten. Tendat waeid ruk, hij komt niet weer, — hij | 
komt niet meer terug. Wegens den samenhang of door toevoeging van | 
bijwoorden kunnen deze zelfde zinnen ook wel de beteekenis van een 
verleden tijd hebben, doch niet krachtens het woordje uk, dat er, 
in voorkomt. | 
Vaak heeft de ontkenning wa ei d, geen ontkennende beteekenis maar 

