




















46 
handeling of toestand als toekomstig wordt bedoeld. Dit is vooral het 
geval, wanneer de nadruk meer valt op het feit zelf dan wel op het toe- — 
komstig zijn ervan. In zulke gevallen toch bezigt men ook dikwijls in ’t 
Nederlandsch een tegenwoordigen tijd met toekomstige beteekenis, b.v: 
ajo! oemkerdja, te waeid? komaan, werk je of niet? — zul je 
werken? Oekerdja, ik werk, — ik zal werken. $ 
Wil men echter meer den nadruk leggen op het toekomstig zijn van 
het feit, dan bezigt men hulpwoorden als: fomoer, later en andere 
bijwoorden van toekomenden tijd, of werkwoorden als: enhaawk,- 
willen, enteoek, wachten: dit laatste wordt dan gewoonlijk zonder 
persoonlijk praefix gebruikt, biv.: meran uk oeba, morgen zal ik 
gaan; teoek oeba, ik zal gaan. 
Om aan te geven, dat iets in de onmiddellijke toekomst zal gebeuren, 
bezigt men vaak een versterkten tegenwoordigen tijd, b.v.: oeba ruk i, 
ik ga reeds, — ik zal onverwijld gaan. (Zie boven, p. 44). 
Hetzelfde bereikt men met den elativen vorm van het werkwoord met 
de versterking rëéhe, b.v.: oeba rêhe, ik ga volstrekt, — ik ga 
onmiddellijk. 
ki Om den volmaakt toekomenden of den volmaakt verleden tijd weer 
te geven, handelt men aldus: men zet ruk bij den ondergeschikten zin, 
nl. die aangeeft de handeling, die voltooid zal zijn, alvorens de andere 
gebeuren zal of gebeurd zal zijn. Voor den hoofdzin maakt men al dan 
niet gebruik van hulpwoorden, al naar gelang men meer op het feit zelf 
dan wel op de tijdsomstandigheid wil drukken b.v.: teoek oemmwa | 
wel, habo adjad ruk, wachten uw weerkomen, de boot klaar zijn 
is voltooid, — als ge terugkomt, zal de boot gereed zijn. I naan afa 
ruk, endir, zijn eten voltooid (zijnde), zijn opstaan (was), — nadat 
hij gegeten had, stond hij op. 










Klassen van Werkwoorden. 



1%. Transitiva en intransitiva. 
| Vele werkwoorden zijn van nature overgankelijk of onovergankelijk. _ 
ER, Van overgankelijke werkwoorden kan men echter ook onovergankelijke vor- | 
iN men door het persoonl. praefix nes of nas, b.v.: en-tôn, twijnen; 
nes-tôn, draaierig zijn, zwijmelen; en-boeoek, kleven, nes-boe- | 
oek, kleverig zijn. 
Dit kan echter niet als algemeene regel gelden. Vele werkw. met het 
praefix nes of nas hebben eene overgankelijke beteekenis en omgekeerd 
vele werkw. met andere praefixen hebben eene onovergankelijke beteekenis. 
Soms zelfs bestaan de twee vormen, zonder verschil van beteekenis, b.v.: 
en-wakil en nes-wakil, krabben, peuteren. | 










