
57 
Men geve wel acht, dat in ’t Keieesch het antwoord op een vragend 
ontkennenden zin in dezelfde beteekenis, toch juist andersom zal luiden 
dan in ’t Nederlandsch. In ’t Nederlandsch toch slaat de bevestiging of 
‘ontkenning van ’t antwoord terug op het gevraagde; in ’t Keieesch op de 
‚ontkenning, b.v: Oemwéhe Joet waeid de? roei je niet naar 
‚Gr. Kei? Antwoorden wij daarop: jawel, dan wil dat zeggen, dat we 
wel erheen roeien: het roeien is wel, Antwoordt, de Keiees daarop: oh o, 
‚of oho te, dan wil dit zeggen, dat hij er niet heenroeit: zijn ja bevestigt 
de vragend gestelde ontkenning, het niet-gaan wordt bevestigd. 
Dikwijls wordt het werkw. néf-en, niet willen, als ontkenning 
‚gebruikt, b.v.: oembwa woek Langgoer, te waeid? ga je 
‚mee naar Langgoer? Oefen, of oefen oeba, ik wil niet gaan, — 
‚neen. Men lette wel, dat in ’t Keieesch deze wending geen onwil of iets 
‚minder gunstigs te verstaan geeft; het staat gelijk met een gewone 
‚ontkenning. 
Evenals voor de bevestiging kan men, nl. om zijn ontkenning te 
‚bevestigen een bezwering of zelfverwensching bezigen, die dan de betee- 
‘kenis van een ontkenning krijgt, b.v.: o oemwassil h&, je liegt, 
‘hoor. Doead ! bij God, het is niet waar, — gewoon: het is niet waar. 

go. Locutiones adverbiales. 
Enkele bijwoordelijke uitdrukkingen hebben we waar het, pas gaf, 

‘bij de gewone bijwoorden besproken. Zeer vele andere zijn er, die echter 
(in grammaticaal opzicht niets opmerkelijks hebben, reden waarom 
\wij daarvoor verwijzen naar het woordenboek evenals voor de vele, hier 
‘om dezelfde reden niet vermelde bijwoorden. 
CONNECTIV A. 

| De connectiva of voorzetsels, (die echter in ’t Keieesch ook dikwijls 
| „achterzetsels” zijn) zijn van geen belang in grammaticaal opzicht, 
| wijl ze noch zelf grammaticale vormen aannemen, noch er bij andere 
| woorden beheerschen. We kunnen dus ook hier met een eenvoudige rang- 
‚schikking volstaan. 

| 10. Connectiva loct. 
| N a als eonnectivum loci komt steeds na de betrekking en beteekent: 
‚te, in, op, bij. Men gebruikt het om aan te duiden op welke plaats een 
| handeling geschiedt, b.v.: enkerdja na Langoer, te Langgoer 
(werken; enloeroek na taheit, in zee baden; enfaha na 
Sin, bij een Chinees koopen; oemfello moe rahan na be? 
‚waar richt ge uw huis op? 
| 
| 
| 
| 
| 
Á 
ut 
ĳ 
| 
ij 
if 

