71 
IV. Door verdubbeling. 
a) 
Door verdubbeling der eerste lettergreep van den stam, vormt 
‚men van werkwoordelijke stammen zelfst. naamwoorden, die beteekenen 
‚de handeling, de uitwerking, het werktuig of iets anders. 
En-reeng, 
nemen, 
‚En-loeoer, schuimen, 
‚En-söb, offeren, 
‚En-tík, uitscheppen, 
‚En-soekat, meten, 
| En-raha, 
„En-sikar, 
‚En-käi, 
„En-finoer, snotteren, 
‚En-rok, tot mooten snijden, 
slijpen, 
zingen, 
kennen, weten, 
‚En-doek, wonen, blijven, 
‚En-ba, 
gaan, 
‚En-roon, weenen, 
‘En-soeban, zweren, 
En-toeb, liggen, 
En-koho, hoesten, 
b) 
voor loon in dienst 
rereeng, loon. 
loeloeoer, schuim. 
söbsoöb, offer. 
tiktiïk, scheppertje, emmertje. 
soeksoekat, maat. 
finfinoer, snot. 
rokrokan, moot. 
raraha, slijpsteen. 
siksikar, zang. | 
kakäi, kennis, het weten. 
doekdoek, verblijfplaats. 
baba, gang. 
roroon, geween. 
soebsoeban, eed. 
toebtoeb, leger, rustplaats. 
kokoho, hoest. 
Van zelfstandige naamwoorden kan men door verdubbeling een 
| soort verzamelnamen vormen, die het voorwerp in ’t algemeen aanduiden. 
‚De, nacht, 
Ï 
| 
| 
‚Manoet, 
Ie 
vogel, 
‚Benaw, aardvrucht, 
‚Woeoet, 
visch, 
‚Moet, (moetan) wolk, 
| Sehoe t, pijn, 
| 
| 
‚Berän, 
‘Wat, vrouw, 
‘Woar, berg, 
man, 
‚ Tên, oude, voorname, 
ÎE 
‚ Ko, klein, 
dede, ’s nachts. 
manmanoet, gevogelte. 
benawnaw, voedsel. 
wowoeoet, allerlei visch. 
moetmoet, bewolkte lucht. 
sesehoet, ziekte. | 
wowoar, gebergte. 
beranrän, het manvolk. 
watwat, het vrouwvolk. 
tetên, de notabelen, de hoofden. 
koko, de minderen. 
c) Bijvoeglijke naamwoorden worden door een dergelijke verdub- 
‚_beling dikwijls in hunne beteekenis versterkt. 
Koet, klein, 
Läi, groot, 
Bök, goed, 
Sien, slecht, 
A-blôt, lang, 
Be-toean, oud, 
koetkoet, zeer klein. 
laläi, zeer groot. 
bokbök, zeer goed. 
sisien, zeer slecht. 
A-blolôt, zeer lang. 
be-totoean, zeer oud, 

